Auteur: Wik

Wanneer het zover is, hoef je niet langer te wachten. De rij waarin je je bevindt kent zowaar een einde. En waar de een plaats maakt voor de ander, wordt dat gat direct opgevuld. Langzaam maar gestaag vind eenieder zijn of haar einde. En Petrus is simpelweg de poortwachter. Ook Harry maakt nog geregeld zijn opwachting. Zijn verscheiden heeft vele tongen losgemaakt. Met andere woorden: deze tijd leent zich uitstekend om een boek te pakken en je te laten meesleuren in het gedachtegoed van een ander. Het is simpelweg een manier om je even af te sluiten van je dagelijkse beslommeringen. Wat zul je je druk maken omtrent het wereldnieuws. Of het gehakketak dat zich voordoet om tot een overeenstemming te komen. Jawel, september nadert met rasse schreden en het ziet ernaar uit dat zowel links als rechts de troefkaarten voor de borst gaan houden. En waar Mona haar toetje laat zien, het is de vraag of zij 2029 nog zal gaan halen. Mogelijk dat zij nog een aantal leden van NSC weet te winnen. Of dat Caroline alsnog een beroep op haar gaat doen. Waar ooit beloften zorgden voor schuld ook dat is een kreet uit het verre verleden. Dat de kiezer bepaalt, ook dat is niet meer een vanzelfsprekendheid. Wat valt er nog meer te verwachten. Ook ik heb een besluit genomen opdat ik me niet langer laat verleiden op marktplaats. Een laatste bod werd gehonoreerd en daar laat ik het (voorlopig) bij. Weet echter wel dat de verleiding nog steeds heel groot is, de vraag of dat mijn behoeften weet te bevredigen, is van een totaal ander kaliber. Kan me beter bezig houden met dingen die er wel toe doen, hoewel ik op dit moment geen idee heb wat die dingen dan wel zijn. Druk maken is een ding, een afwachtende houding aannemen is dan het andere. Met lettertjes in de weer gaan en daar mee spelen kan een optie zijn. Maar ook daar hoef ik me niet druk over te maken, ze blijven simpelweg uit het toetsenbord vloeien.

En wat het mooiste is: ik heb geen vloeipapier nodig!

P.s. een gedicht voor Jan en Mieke:

KOESTEREN

HET KOESTEREN VAN
DE HERINNERING
VERDWEEN
MET MIJ.

TOEN IK VERDWEEN
KOESTERDE MEN

MIJ.