Andere tijden!

Mogelijk was het gisteren wat aan de sombere kant, misschien heeft het ook te maken met een mate van teleurstelling, misschien heeft het niet veel om het lijf wanneer mensen, waar ook ter wereld, lijf en leden verliezen, mogelijk is het het weer en een naderende depressie die er voor zorgt dat iedereen van deze wereld er werkelijk alles aan doet om de wereld ook voor iedereen nog enigszins draaglijk te houden, misschien is de kinderhand niet groot genoeg om deze rijkelijk te vullen en zijn het grote mensenhanden die de rijkdom weten af te romen opdat tegenstellingen blijven bestaan en dat de ogenschijnlijke zekerheden die wij hebben, verregaand ter discussie worden gesteld en wanneer er geen discussie mogelijk is, over wordt gegaan tot gewapender geweld. Als dit een trend is, wie zijn dan in naam van welke andere macht degenen die zich niet van G dan wel Gebod aantrekken. Het is een vloek wanneer je probeert om je ideologie over anderen uit te spreiden, laat staan dat spreken in deze nog enigszins op prijs wordt gesteld. Het is de enkeling die zich weet te onderscheiden en het is het overgrote geheel dat zich richt op de dingen van alledag. De mens kenmerkt zich in de regel door de veerkracht, die niet altijd zichtbare moed om stormen te doorstaan. De mens laat zich niet altijd ringeloren door de gewelddadige acties van anderen. Maar mensen raken ook geregeld het spoor bijster. Er worden liederen geschreven die troost kunnen bieden, muziek gemaakt die voor afleiding en ontroering zorg dragen, door kunst te scheppen en daadkracht te ontwikkelen. Door dingen te doen die buiten het gangbare pad te vinden zijn, door schoonheid onder de aandacht te brengen en stil te staan bij de zegeningen die zij niet altijd voor ogen hebben. Door dingen te doen die de ander het belang van hun zijn naar voren laat komen. Door kwetsbaar te zijn, door je niet mee te laten slepen door de waan van alledag. Door te sporten, te ontspannen, door simpelweg samen te zijn. En dat besef zal ervoor zorgen dat op een andere dag, waarschijnlijk niet eens in een ander land, maar meer in de provincie, de stad, de wijk, de straat er te zullen zijn wanneer de situatie daarom vraagt. Door mens te zijn en dit ook te blijven en dat… dat zorgt ervoor dat ik deze woorden neerzet. Die overtuiging, dat te kunnen delen en dat als een olievlek te gaan verspreiden, dat is waar ik in geloof. Gelijk ooit Boudewijn zong over ‘andere tijden!’