Allemachtig

Het is en blijft nu eenmaal allemachtig prachtig, wat mijn zus maakt. Het is dan ook een voorrecht dat ik me meester heb gemaakt van een glaskunstwerk. En dan te bedenken dat dit een soort van memorial wordt, gezien het feit dat het grootste deel van mijn verzameling elders vertoeft. Opdat ik op termijn me niet langer meer druk hoef te maken omtrent de zooi die ik in de loop der tijd verzameld heb. Dat het me nog steeds moeite kost, daar wil ik niet omheen en over de mogelijke gelden die terug zullen gaan vloeien, ook daar maak ik me niet druk om. Geld zal wel weer een goede bestemming krijgen en wat je geeft met een lauwe hand is in ieder geval beter dan met een koude.

De dagen vliegen voorbij en ook de nachten passeren zoals ik deze gewend ben. Neen, ik maak me minder druk nu een zekere druk is verdwenen. Maar of ik daar blij van wordt, dat valt nog te bezien. Materie blijft nu eenmaal materie en waar mogelijke raakvlakken een rol hadden kunnen spelen, ook dat wordt mij bespaard. Dus stort ik me maar weer op iets anders. Boeken en dan met name stripboeken houden me nu bezig. Waardoor de stapels weer gaan groeien en ik daar op termijn me ook op zal moeten storten. Het houdt in zekere mate de spanning erin, zorgt waarschijnlijk op termijn voor de nodige slapeloze nachten en zorgt er ook voor dat ik mijn blik blijf verbreden. Wat dat betreft was mijn logeerpartij verhelderend.

Maar of ik nu ik thuis ben wel goed voor mij weet te zorgen?!