Zout.
Wanneer je zelf zout in je wond strooit, heeft een ander daar geen last van. Ieder mens heeft soms de behoefte om de pijn wat te gaan verergeren, een vorm van masochisme. En of je daar uiteindelijk beter van wordt, door je pijngrens te gaan verleggen ben je mogelijk in de toekomst beter bestand. Leren incasseren is dan een uitkomst. Bont en blauw de tent gaan verlaten een mogelijke optie. Vanwaar deze woorden? Ben bezig in een boek van Boris O. Dittrich met als titel Vuurgloed. En dat is eigenlijk een psychologische thriller. Natuurlijk literair, waardoor de mogelijke lezer op een soort van spoor wordt gezet. Waar ooit Willem Duys furore maakte op de TeeVee met een goudvis in een kom, kwam op een goed moment Willem O. Duys op het beeldscherm naar voren. Die O had hij simpelweg bedacht, mogelijk dat een reis in Schotland hem had geïnspireerd. Want ook O’Hara zou van betekenis kunnen zijn.
Dat is niet het geval bij Boris O. Dittrich. Neen, zijn O staat voor Ottokar wat mogelijk zijn achtergrond verraad. Het is een aan te bevelen boek, waarbij twee vrouwen op jacht gaan naar de mogelijke moordenaar van de moeder van Robin. Dat Boris zich inzet voor de LHBT gemeenschap, dat is wel duidelijk. Maar dat hij kiest voor een lesbisch stel en zich een beeld vormt van het psychologisch brein van een vrouw, maakt het dan weer bijzonder. Ook schuwt Boris de actualiteit niet. Femicide is het leitmotiv en door zijn achtergrond weet hij heel duidelijk zijn verhaal van inhoud te voorzien.
Hoe of ik op dit onderwerp kom? Niet direct raadselachtig, maar ik heb nog nooit een boek van Biesheuvel gelezen. En wat schetst mijn verbazing wanneer ik op Marktplaats een boek van zijn hand tegenkom en Joost Swarte daar de tekeningen bij heeft gemaakt. Dan vang je slechts twee vliegen in een klap en zal het nooit een zevenklapper gaan worden. En dan komt eerlijk gezegd mijn vraag naar mezelf naar boven: ben ik op zoek naar een vorm van compensatie voor al dat uit dit pand verdwenen is? Mogelijk wel. Ben ik van plan om daar weer woorden aan te gaan wijden? Welzeker! Maar wanneer ik op zoek ga naar het zout waar ik eerder mee begon, zijn het bepaald geen naaktslakken die ik daar mee ga vermoorden.

Naaktslakken in de tuin gedoog ik, maar wanneer ze door het gras blijven kruipen, heb ik daar vrede mee.