Vergankelijkheid.

Lanterfanten. Dat is waarlijk een mooi woord om het oneindige nietsdoen gestalte te kunnen geven. Ik lanterfanter de laatste tijd wat af, kom zo af en toe nog eens ergens en probeer dan de tering naar de bekende nering te zetten. Dat wil zeggen dat ik spullen bracht bij Rataplan, serviesgoed waarvan we de herkomst niet meer wisten te achterhalen, gewikkeld in kranten waarbij de datum bepalend was: zaterdag 5 april 1985. Hetgeen aangeeft dat die spullen al jaren op zolder verbleven en mogelijk een nieuwe toekomst tegemoet gaan. Maar dat was het niet alleen: ik maakte van de gelegenheid gebruik om mijn toestel op een graffiti muur te richten, vervolgens de achterkant van Hal 25 vast te gaan leggen om vervolgens naar Maasdam & Dekker te rijden. Een oude metaalhandel waarbij de lompen reeds lang zijn verdwenen. Een bedrijf dat al jaren garant staat voor de bedoening die zij daar hebben. En ik kon een blik werpen achter de muur die veel van het ongerief verbergt. Want die grauwe betonnen muur intrigeert mij al jaren. Wat voor afgedankte spullen weet die muur te verbergen? En wat zijn de mensen die zich al jarenlang met deze materie bezig houden? En ik nam al foto’s voordat ik met de pandjesbaas in gesprek kwam. Hoewel, wat daar allemaal te vinden was kon ik niet direct verklaren. Dat het handel is, daar twijfel ik niet aan. Dat niet alleen rust roest, maar ook ijzer die neiging vertoont, ook dat werd me duidelijk.

Dus wat beelden in de tijd die waarschijnlijk leidt naar vergankelijkheid.