. Uit!

Rafels licht gedicht. En dan een punt. Van het bekende . Uit! Waarmee de punt weer bepalend is in die zin dat een punt veronderstelt een einde aan een zin te geven. Maar ik wilde dit keer niet meer beweren dan dat door de punt uit geen verdere discussie meer mogelijk is. Dat valt echter te betwijfelen. Weer een punt hetgeen voorspelbaar is wanneer keuzes gemaakt dienen te worden. En het zijn juist die keuzes die voor een belangrijk deel bepalend kunnen zijn. Inspiratie deed ik op van Beeldtaal in taalbeelD. De persoon die zich met de vormgeving heeft beziggehouden, wees mij een pad. Nu weet ik wel dat ik over het algemeen de neiging vertoon om mij buiten de gebaande paden te begeven, maar dit keer spreekt mij de vormgeving bijzonder aan. Eenvoud en toch met een mate van diepgang. Hoewel dat laatste altijd weer discutabel is. Dit keer ie echter ook nog sprake van een bepaald doel: KUUB! Kunst Uit Unieke Beleving. En juist door dat KUUB werd ik op dit spoor gezet. Waarbij een deel van het geheel in andersoortige beelden is gevangen, waar canvasdoeken straks de blikvangers kunnen zijn, maar ook werken die zich eenvoudigweg in aluminiumlijsten laten vangen. Beelden zonder direct van enige betekenis te zijn. Beelden zonder bedoeling als het ware, ware het niet dat juist ik die beelden wist te vangen. Wat vandaag een ander vervolg krijgt: de beelden van gisteren die er ook vandaag niet toe doen!
Dan gaat Open Office met mij aan de loop. Genoeg in vetgedrukte letter is het voor vandaag wel welletjes. Alsof dit medium mij dicteert. Wat nu weer blijkt, wanneer de vette wederkeert. Ach, ik sluit mij hierbij aan, maar als het aan mij ligt houd ik het bij RAFELS LICHT GEDICHT!