Terugblik.

Retrograde amnesie. Wanneer je terug denkt te gaan in de tijd, maar het verleden niet meer naar voren komt. Terugblikken geeft niet altijd die voldoening die het ooit had gebracht. Maar niet getreurd, wanneer je je blik naar de toekomst richt, ook dat is niet altijd even vrolijk. Waar in zekere zin vrolijkheid een rol kan gaan spelen, is het veelal weer treurnis die je met beide benen op de grond zet. De kommer omtrent het dagelijks bestaan en de invloeden van buitenaf die daar weer voor verantwoordelijk zijn. Niet getreurd, geenszins in de verwachting dat het op termijn allemaal wel zal gaan loslopen, de blik op oneindig en het verstand op nul en voor de rest is het waarschijnlijk allemaal flauwekul. Net zo als dit bericht dat wederom slaat als een tang op een olifant. Een olifant? Ja, die staat vandaag in het middelpunt van de belangstelling. We kregen het verzoek van een gastdocent van het fotocafé om naar aanleiding van een verhaal van de hand van Ton Tellegen een beeld te ‘schieten’ wat op een enkel woord gestoeld was. Ik dook in mijn archief, hetgeen mijn zus niet direct van toepassing vond, waarbij een mier op de tenen van die olifant trapt. Dan gaat bij mij de verbeelding aan de haal en vind/vond ik het van belang om met die olifant aan de loop te gaan. Hetgeen niet altijd mijn bedoeling is.

Dat neemt niet weg dat ik toch bij mijn besluit blijf!