Slopers.

Kijk nou eens! Twee bijzondere mensen die zich buigen over de expositie van Overstad. Helaas: het bestand is te groot. Jammer dan! Waarbij de wand bedekt is met een veelheid aan foto’s, die elk op een eigen manier iets van Overstad naar voren brengen. want zoveel mensen met zoveel zinnen brengen geregeld iets anders naar voren. Waar de een zich uitleeft in kleur gaat de ander er met zwart/wit vandoor. Want ook dat heeft te maken met een trend, waarbij een mate van nostalgie mogelijk een rol in speelt. Gelijk er ook weer leden zijn die zich op een analoge voet weten uit te leven. ‘Back to the future’ of mogelijk dat de leeftijd in dit geheel een rol gaat spelen. En spelenderwijs maken wij in zekere zin furore. En dat voelt goed! Want het zijn vaak goede gewoontes die een mens gelukkig kunnen maken. Al was het alleen al door niet alleen de vorm maar ook de inhoud gestalte te kunnen gaan geven. En dat niet direct onder de noemer van barre tijden. Juist door je zinnen te gaan verzetten, heb je de kans om iets van wat jou bezighoudt, op een andere manier gestalte te kunnen gaan geven. Een mate van rijkdom welke toch in al zijn bescheidenheid een rol kan gaan spelen. Was het alleen maar door die eerder genoemde zinnen te verzetten. Want van de berichten in de krant word je niet echt blij. Economen die voorspellingen gaan doen, ijzers welke op vuren worden gesmeden en waar plaatstaal nog steeds in grote mate voor handen is. De duizenden bommen en granaten die niet alleen mensen verwoesten, maar ook gebouwen met de grond gelijk maken. En in zekere zin is dit een metafoor, in die zin dat Overstad in zijn huidige vorm ook zal gaan verdwijnen.

Weliswaar met een slopershamer, maar dan nog…