schagen

 


iGer.nl
Het is een vorm van gemak. Een gemak wat mij dient als mens. Je drukt op een knop en als bij toverslag beginnen lampen te knipperen. Richtingaanwijzers in prachtig oranje. De toverslag herhaalt zich als de portiervergrendeling met een duidelijke klik laat weten dat de deur slechts geopend hoeft te worden om de koetsier de gelegenheid te geven in zijn zetel plaats te nemen. Ik steek de sleutel in het contact. Draai deze om en zie op de display informatie verdwijnen. De motor start. Een ingehouden gegrom maakt zich kenbaar. De motorkap weet het liggende beest aan mijn oog te onttrekken. De uitlaat wolkt wat. De remmen geven blijk, dat de remschijven in een verankerde stand staan. Met een licht schokje zet het zwarte monster zich in beweging. Na wat gedraai aan het stuur wordt een zoevend geluid hoorbaar. In een opwelling laat de achterbank van zich horen. Het kraakt wat. Niet ergerlijk, maar als een drempel wordt genomen, herhaalt dit zich. Niet veel later is het asfalt wat zich voordoet. Het verkeerslicht staat op groen en met mij rijden we we in een colonne herwaarts. Herwaarts” Een vreemd woord dat recht doet aan de tekst hieraan voorafgaand. Zo zie ik dit op het ogenblik. Maar of dit ogenblik ook recht doet aan het herwaarts gaan, durf ik te betwijfelen.  Want als ik zo door stad en ommeland mijn bezigheden probeer van een inhoud te voorzien, ontkom ik er niet aan dat mijn oog op zaken valt, die een vorm van weemoed doen vermoeden.
Neem nu het openbaar vervoer. De trein die daarginder door het landschap vliedt. Zo af en toe had ik het gevoel van een haring. Meestal op het balkon. Geen uitzicht, waardoor de wereld slechts een vaag vermoeden was. Het wachten op een volgend station. De mededeling dat alleen het voorste treinstel doorgaat. En dan weer in gezwinde pas…


iGer.nl
Mensen. Je mist ze geregeld op mijn foto’s. Ik vind het ook wat lastig. De vaart waarmee de mens onderweg kan zijn. De omstandigheden. Zon. Regen. Wind. Grijze luchten. Bewolking. Een vleugje voorjaar. Een vleugje herfst. Gelijk een winkel vol met luchtjes. Rijk aan geuren. Rijk aan kleuren. Schakeringen in veelvoud. Denk ik en beweeg ternauwernood het stuur. Een flauwe bocht maar veelal recht de weg. De hinderpalen die van groen, oranje naar rood gaan springen. Het gas wat losgelaten wordt en de rem die eenvoudig werk doet. De teller die, uiteindelijk, de nulstand tot stand brengt. De motor die nu zachtjes ronkt. Het zicht wat zich voor en achter openbaart. Het groen, het zwart en nog wat kleuren. De weg blijft recht en weet niet veel meer te doen dan zich te herhalen. De strepen geven de beperkingen aan. De borden liegen niet: 80.
Naar Schagen dit keer. Vanwege popweekend. Een veelheid van mensen dat zich niet alleen laaft aan de zon maar ook aan het bier dat op bladen boven de hoofden heen wordt gemanoeuvreerd. Plastic glazen om de mogelijkheid tot een anderszins gebruik tot een minimum te beperken. Een podium wat zich leent voor de muzikanten die het toegestroomde publiek weten te vangen. Met hun muziek, met hun vertolkingen van, voor een deel, bekende nummers. Muzikanten die garant staan een gezellig, vredig samenzijn. En het publiek wat zich ook als zodanig opstelt. Geniet. Probeert te praten tegen de stomen in. Geluid wat uit de boxen klinkt. Handen die de lucht in gaan. De zon die dit keer blijft schijnen. Wolken die overvliegen en verdwijnen. Momenten die deelbaar zijn. Momenten…


iGer.nl
Zoals die andere momenten, momenten in de tijd. Als toen bijvoorbeeld. Ik in huis onderweg was.  Toen ook mijn fantasie geregeld onderweg was. Het toen onderweg zijn een nieuw tijdperk in ging luiden. Alreeds heeft ingeluid. Niet wachten op het feit dat met iedere seconde het steeds maar weer wat later wordt. Of vroeger.
Niet afwachten! Het initiatief in handen nemen en in handen houden, niet de hoek opzoeken maar, waar mogelijk, mijn licht laten schijnen. Op jou! Op mij! Op anderen! Op bekenden! Op onbekenden! Op voorbijgangers! Op mensen in de straat, mensen op een plein, mensen in een wijk, mensen in een plaats, een stad, een dorp desnoods…


iGer.nl

Mensen op de hoek, mensen in de rij, mensen in een keurslijf en mensen, zomaar, vrij…