on der weg


iGer.nl

The naked truth.

Tenminste, als mijn pogen vergelijkbaar is met die naaktslak. Tegen de muur op slijmend, over de spiegelruit zich een weg banend, een glimmend spoor achterlatend. Op een ander moment weggezeemd wordend, verdwijnend in het ongekende struikgewas.
Weer een metafoor. Alsof mijn leven uitsluitend uit dit soort van omschrijvingen zou kunnen bestaan. Voor een deel bestaat dat hieruit. Tenminste, als ik de reacties van bepaalde anderen op mijn manier interpreteer. En ook dat doe ik! Het houdt mijn lijf recht. Het brengt mij onder de leden. Ik blijf daardoor overeind. En, niet geheel onbelangrijk, het dwingt mij nog steeds mijn zinnen te overdenken.
Het prikkelt! Het verandert mijn kijk. Ik zie meer als ik kijk!
En als ik heel goed kijk, zie ik nog meer! Het verruimt mijn ietwat verkleinde blik. En ik had af en toe al wat last van die blik die op oneindig stond. Het daarbij passende verstand. Vandaar vandaag wat woorden en wat beelden.
De beeldspraak. De plaatjes die gekleurd zijn.” Letters” lekker zwart op wit. En omgekeerd!
Nu JU nog! Keer eens om en gun mij Uw blik!
Wat” Zie ik!
ZOLANG ER DAGEN ZIJN
Gij, die van dit
epos
kennis neemt
wil ik gunstig
stemmen;
denken over
gevoelens
die Gij erkent
de maalstroom
in
Uw hoofd
het heen en
weer
geslinger
zal
Uw hart
verteren,
leiden noch
lijden leren.
Wij zondaars
moeten lijden
zolang
er dagen
zijn.
Uitsluitend voor:
als je onderweg bent! De buurt verkent! De schaamteloze lach herkent! Misschien ook die vent wel bent”
CONTACTEN
Dimensionaal
lig je
voor me
en prikkelt
mij
jij, ongekende
onbestemde
vrouw
vraagt mij niet,
ik vraag jou,
je ogen
knipogen.
Want ergens zijn ook wij altijd wel onderweg.” Zodra we weg zijn zijn we onderweg.


iGer.nl