Nek omdraaien.

De reikwijdte van zaken vallen niet altijd te overzien. Of van beslissingen die moeten worden genomen in een bepaald kader. Was het alleen maar wanneer het veiligheid betreft. Of wanneer die voormalige heilige koe erop staat om niet alleen het remmen te bewerkstelligen, maar ook de banden van een zodanige hoeveelheid canvas te voorzien, dat slijtgage als het ware uitgesloten blijft. En dan is het geen 1 april grap wanneer de garage met deze onheilstijding naar voren komt. Goed vanwege dat economische principe, slecht voor de portemonnee welke in dit geval weer de bodem in zicht brengt. Maar ook daar valt wel weer een mouw aan vast te knopen, al heeft die mouw de neiging om wat te gaan rafelen. Of wanneer een minister een besluit neemt waar heel Nederland over heen kan vallen. En dan met name Burgemeesters. Want zij, wier naam geregeld de krant haalt, haalt het in haar hoofd om het cement van de samenleving uit de voegen te slopen. Dan heb ik het over vrijwilligers, die zich juist bekommeren omtrent de kommer en kwel van anderen. En waarbij alle variabelen zich in principe kunnen voordoen, van hulpverlener tot aan stof afnemer. Stof afnemen? Zijn dat mensen die met een swiffer de hele zaak op hun kop weten te zetten? Of met een robotapparaat eindelijk de restanten van het strooigoed onder de bank vandaan toveren? Om dan uiteindelijk een Koninklijk lintje opgespeld te krijgen? Want daar draait het bij die vrijwilligers vaak om. Bescheidenheid is nu eenmaal een ding in de belangstelling komen te staan is niet voor iedereen weggelegd.

Maar wat als een minister de gelegenheid heeft om ook dat de nek om te draaien?