Na de streep!

Alles beter dan niets. Want het niets geeft immers weer dat er niets is. Niet het vermelden waard, hooguit dat de tijd rijp is om de nodige veranderingen te ondergaan. Maar dat is bepaald niet mijn pakkie aan. De omgekeerde evenredigheid laat zich voorspellen en er is alles aan gelegen om de zaken zo goed mogelijk voor elkaar te krijgen. Hoewel dat laatste ook bepaald niet eenvoudig is. Vandaag de dag dat er gestemd gaat worden. En dat brengt mij in de gelegenheid om iets van mijn kleur naar voren te gaan brengen, te weten kleurloos. Neutraal zou een andere omschrijving kunnen zijn maar het ontbreekt mij aan de moed om iets van het achterste van mijn tong te laten zien. Dus doe ik het maar op voorhand wat ik achter de hand heb gehouden. Met een zorgvuldig opgepoetst pokerface houd ik mijn kaarten voor de borst. Dat ik ga proberen om mijn ogenschijnlijke onpartijdigheid vast te houden is bij uitstek geschikt om mijn kijk op de dingen naar voren te gaan brengen. Dat ik dit met een zeker genoegen doe, daar hoef je niet aan te twijfelen. Maar verwacht niet van mij dat ik orde op zaken ga stellen. Dat laat ik liever aan anderen over. En over die anderen gesproken: in hoeverre laten zij zich overtuigen wat in al die gloedvolle betogen naar voren is gebracht? Nemen zij klakkeloos aan wat de verschillende inhouden zijn? Wanneer in de krant melding wordt gemaakt van een bordenwedstrijd en handhaving niet veel meer hoeft te doen dan die borden te verwijderen, vraag ik me af wie daar dan weer mee gediend is.

De goegemeente tast wederom in het duister!