Koers verleggen.

Vaak is het achter de schermen een georganiseerde chaos. De toneelmeester probeert het geheel in de hand te houden en wanneer zich onverhoeds een niet ingeplande scene verandert, dan is het aan de artiesten om met kunst en vliegwerk de boel te gaan redden. Improviseren is een kunst welke niet iedereen gegeven is. Maar ook daar kun je je in trainen. Hoewel improvisatietoneel een vak apart is geworden. Werken met de grote lijnen en daar dan een eigen draai aan gaan geven, vraagt ook het nodige van her publiek. En wanneer er geen publiek voorhanden is, zul je het moeten doen met die weinige belangstellenden die zich een kaartje konden permitteren. En dan nog blijft de vraag of het publiek daarop zit te wachten. En wachten kan in de huidige tijd wel heel erg lang duren. Jawel, ik ben soms heel goed in het bedenken van metaforen. En je zult het niet zeggen, maar ook dit verhaal is een metafoor.

Ik heb het genoegen gehad om met beide dochters een vragenlijst door te nemen. Wat daaruit naar voren is gekomen is dat het beeld dat zij van mij als vader hadden, een ander beeld heeft weten te bewerkstelligen. Dat, in hun woorden, er verschillende kwartjes zijn gevallen. En dat zij nu de ruimte hebben om juist dat beeld bij te gaan stellen. En dat is in zekere zin een openbaring, waardoor het boek dat zij lazen een andere wending gaat krijgen. Ik zit nu eenmaal niet gewoon in elkaar maar zeker ook niet anders. Heb op mijn levenspad niet altijd de juiste wegen bewandeld. Hetgeen mij nu opbreekt doordat ik in looptraining ben gegaan. Dan te weten dat ik bepaald niet sportief ben, fysiek de neiging vertoon om dat enigszins te verontachzamen, dat doet ook geen deugd aan mijn lichamelijk zijn. Om dan maar te zwijgen over mijn geestelijke (on)vermogen.

Het gaat zoals het gaat al zou ik het soms wel anders willen.