Jammer dan…

Jammer dan. Net geen wereldkampioen. Maar toch kan hij met trots terugkijken op zijn magistrale wijze waarop hij van een underdog naar een upperdog klom. Nu weet ik niet of een upperdog wel bestaat, maar eigenlijk doet dat er niet toe. want hoeveel upperdogs heeft Nederland in de loop der eeuwen niet naar voren gebracht. Hoewel het noemen van namen kan ik beter weg laten, omdat iedere upperdog wel een rafelrandje kent. Dan hoef je slechts een willekeurig geschiedenisboek te raadplegen en kom je vanzelf wel weer met vele nazaten tot de ontdekking dat niet iedereen even gediend was van de smaken van een ander. Hoewel de smaken in de loop der tijd door buitenlandse invloeden zeer sterk veranderd zijn. De wereld blijft een pijp kaneel en iedereen probeert daar een deel van op te snoepen. Zijn het geen kruidnagels, dan is het wel peper en zout wat door maggie en de magie van maggie er weer toe doet. Het moet mij van het hart dat ik nog steeds kan raaskallen, dat de boog niet altijd gespannen is en de met de hoogtijdagen in het vooruitzicht, bij menigeen schraalhans toch weer op tafel zal gaan komen. Want de prijzen blijven hoog en gaan soms nog wat verder dan de gemiddelde hoogte. Een schepje ergens bovenop weegt niet op tegen de inhoud welke op de verpakking staat. En het moet mij van het hart dat wanneer ik op zoek ga naar een Osborne droge sherry de Vomar heeft besloten om daar geen aandacht meer aan te gaan besteden. Niet dat ik zo’n drankorgel ben, maar soms heb ik echt wel de behoefte om een aperitief tot mij te nemen.

Dus houd ik het maar voor gezien en stort ik mij op de Radler van 0,0 %