Gezegend.
Blijmoedig. Wat een mooi woord eigenlijk. Dat kun je van eigen lijk niet direct zeggen. Of wat te denken van uitzonder lijk. Het lijkt erop dat ik vandaag wat met lijken ga stoeien. Want je moet toch wat wanneer je straks weer een overzicht krijg van al die genen die aan gene zijde van de Styx te vinden zijn. Zij hebben hun genen wel of niet nagelaten, zullen zich nooit bewust worden wat hun na geslacht voor hen in petto heeft (gehad) of kunnen het hen niet meer kwalijk nemen wanneer zij andere paden gaan bewandelen. Want waar paden zijn te vinden kan het nog lang gaan duren voor de lanen zichtbaar worden. Of wat te denken van het woord mistroostig? Alsof dat troost zou kunnen bieden. Of die vissersboot die ten onder ging. ‘Op hoop van zegen’ naar de haaien ging. Alsof die haaien op een snoepje zaten te wachten. Langzamerhand raken ook de dagen van 2025 ten einde. Maken we ons op voor een knallend uiteinde en gaat er weer voor vele miljoenen de lucht in. Om over de gevolgen dan weer te gaan zwijgen. Het is soms een rad van avontuur dat ons weerhoudt om het Casino te gaan bezoeken. Waar de munten in een bakje vliegen, maar waar je al eerder vele bankbiljetten hebt omgezet in fiches. Een overheid die daar vele miljoenen de kas ziet binnenrollen, om even later de gokverslaafden dan weer tegemoet te kunnen komen. En dat andere: ieder jaar gaat de benzineprijs met een centje omhoog. Maar heel veel centjes staan wel garant dat die worden omgezet in miljoenen, opdat defensie door kan blijven draaien. Want hoe je het ook wendt dan wel keert, het draait altijd weer om pecunia. Geld stinkt niet, maar de echt rijke stinkerds konden zich voorheen een graf permitteren in de kerk.
Kort samengevat: tel je zegeningen!
het lijkt dat je in alle gemoede(lijk)heid een lange weg te gaan hebt.
niet moei lijk maar wel vrees lijk om te beseffen hoe goed je wel lijkt.
nog even geduld en adieu mein kleine garde officier uit 2025.