Eenuitje.

Het loopt zoals het loopt en wanneer het weer het toe laat hadden wij kunnen gaan lopen. Maar dat deed ik niet. Met een sjaal, pet en aangepaste handschoenen bleef het dit keer beperkt tot het eten van snert en wraps. Maar dat een groot aantal leden van het fotocafé de reis naar Wieringen hadden ondernomen, gaf een zekere voldoening. En waar Kenneth op zijn eigen wijze commentaar gaf op de foto’s dat maakte het geheel nog eens zo kleurrijk. Dan wel in de figuurlijke zin, want zijn manier van presenteren heeft over het algemeen iets weg van een one-man-show. Wat dat betreft is hij een performer pur sang. Hoe hij met een grote grijns zijn commentaar weet te verlevendigen, ook dat is simpelweg een kwestie van doen. Zoals wij doende waren om zijn thema van een gestalte te voorzien. Fibonabacci voor de wiskundigen onder ons een gegeven, voor de alfabeten een onbekend begrip. Blijkt achteraf de natuur vol ingrediënten te zijn waarbij juist deze structuur de vorm weergeeft. En waar ik als leek dit wel heb toegepast, maar dit nooit heb geweten. Dat de natuur velen weet te inspireren is wederom een feit. Dat de natuur doordrenkt is met dit wiskundig gegeven, ook een voldongen feit. Dat ik mogelijk anders ga kijken, dat zal in de loop der tijd nog moeten gaan blijken. En dat de beelden van vandaag niet verdere reiken dan de Kerk waarin wij verbleven, ook dat ging onder de woorden van eerder genoemde Kenneth niet verloren.

Waardoor de dag ondanks de kou met een lach kon worden besloten. Was het alleen maar door Sietse die zijn heft in handen nam.