Een lange zin d’rin.

Zal niet direct beweren dat Kunst Kracht Maakt, maar kijk niet vreemd op wanneer juist door die kracht kunst ontstaat.

Om even lekker buiten de lijntjes te gaan kleuren, door net te doen alsof je gek bent en je een stukje van je oor af gaat snijden, wanneer je poffertjes in een pannenkoek veranderen en een Bolus dit keer niet uit Zeeland komt, wanneer de Hollandse garnalen zowaar bij een supermarkt worden aangeboden, en de 60 gram verandert in 100 gram met wederom een navenante prijs, wanneer op een zondagochtend een verantwoord gourmetstel wordt buitgemaakt en ik niet veel meer te doen heb dan wederom wat beelden van gisteren overmorgen weer naar voren breng, wanneer de Couleur Locale zich uitstekend leent om met wat spiegelbeelden aan de loop te gaan en het gras bij ons toch wat groener uitvalt dan bij de buurvrouw, je zou haast gaan denken dat de wanklank vanuit een ver verleden ten onder is gegaan en ik niet veel meer kan doen dan wat uit mijn neus te gaan eten, en de loop der tijd nog steeds een eigen loopje weet te nemen en aan deze zin ten onder gaat, dan hoef je niet langer paal en perk te stellen aan de woorden die ook dit keer nergens op slaan.

Maar ook deze zin kent een drastisch einde, gelijk ook het einde der tijden zich op termijn zal gaan voordoen. Neen, je hoort en ziet mij niet klagen en wanneer er vragen rijzen, neem de tijd.

Want een vergeetmijnietje weegt niet op tegen een kruidjeroermijniet!