Doorsnee.

Niets is doorsnee en de vraag waar de familie Doorsnee is gebleven, die vraag laat zich niet direct beantwoorden. Want wat is tegenwoordig nog doorsnee? Is dat het gemiddelde van het totaal? Of is dat gemiddelde ook aan de haal gegaan. Het zoeken naar een oplossing vergt de nodige moed en dat in een tijd van overvloed. Ofschoon dat laatste op een punt van verdwijnen staat. Het zal je maar gebeuren dat je je auto aan de kant moet zetten, omdat de prijzen van benzine bijkans niet meer te betalen zijn. En je overweging om voor een stroomauto te gaan, ook dat vergt tegenwoordig ook de nodige moed. Als het aan de overheid ligt, zal men ook daar het gewicht negatief gaan belonen. Want het rijden over des Heren wegen, komt het asfalt niet ten goede. Motorbelasting is een ding, provinciale opcenten dat andere en waar Rijkswaterstaat probeert om de nodige gaten te gaan vullen, zorgt er dan weer voor dat we met files worden geconfronteerd. Dat we straks met ezelskarren door de straten rijden, dat is veelal ver van ons bed. Want waar zijn al die ezels te vinden? Kijk om je heen en je ziet er niet een. Hooguit twee die in een weiland gelaten de schapen laten blaten. Waardoor ook dit bericht ook weer de neiging vertoont om alle kanten op te gaan.

Maar weet wel dat ik wederom mijn ei ben kwijtgeraakt!