dis cus sie
Dat je zelfs een discussie kunt hebben over datgeen wat ik uitprint, dat typeert waarschijnlijk de zondag. Of van een plaatje dat onder de pan soep terecht is gekomen. Dat dit energie gebruikt is een gegeven. En dat dit tot een discussie leidt, is dan een mogelijkheid om wat woorden te gaan wisselen. Noem het geen woordwisseling, maar simpelweg een manier van tegen bepaalde zaken aan gaan kijken. Dat houdt het geheel wel levendig, terwijl we verder weinig woorden hebben. Hooguit over het feit dat ik me nog steeds te buiten ga. Maar ook daar valt wel mee te leven. Zeker als je weet dat ik een boekwerk van mijn oudste zus mocht ontvangen. Waarbij mij duidelijk wordt dat zij toch (on)geregeld op mijn weblog aan het lezen is. Al jarenlang geen contact met elkaar en dan zomaar een pakketje ontvangen, dat is meer dan een verrassing. En ik ben zo vrij geweest om haar een brief terug te gaan sturen. Wanneer jij dit leest eindig ik met de volgende woorden:
Houd je goed en ga iedere dag met frisse moed de dag tegemoet!

Lieve wik,zovaak aan je gedacht de laatste jaren.ik lees nu stukken van je en denk aan jou als leraar.altijd lief een gedicht en een koppie bouillon.voor me een gedicht van je.06 05 1990.als straks mijn dood mij komt verzoeken,mij vraagt met m mee te gaan.zal ik,m vragenom mijn wens , voor later TE HOUDEN VAN JULLIE doet hij mijn wens zeker in vervulling gaan.Wik je bent een bijzonder warm echt mensenmens.
Hallo Gon,
eerlijk gezegd had ik geen idee dat jij mijn schrijfsels volgt. Hoe lang is het nu geleden dat jij de opleiding deed? Dat je refereert aan een tijd die ik voor een groot deel kwijt ben, al tel ik geregeld mijn zegeningen…
De tijd schrijdt voort met lange schreden, de toekomst brengt veel onzekerheid. Dat neemt niet weg dat door te schijven, ik nog steeds iets van mij kan laten zien. En dan te bedenken dat ik mezelf tegenwoordig als ‘een psychiatrisch docent in ruste’ beschouw. Maar ik hoop nog wel dat een eeuwig rusten mij nog even bespaard blijft.
Dank voor je reactie en houd jij je GOED!