De moeite.

Of ik mijn leven op dit moment nog wel de moeite waard vind? NEEN! Niemand zal mijn tranen zien, die ik stilletjes voor me zal houden. Het heeft veel weg dat ik onbekwaam ben, dat ik voor blokken wordt gezet waar ik niet omheen kan en waar ik gehoopt had op gehoor, daar werd bepaald geen nota van genomen. Ik voel me niet alleen alleen, maar ook nog in de steek gelaten. Ongetwijfeld heb ik een groot deel aan mezelf te danken, maar dat het zo zou gaan uitpakken, dat had ik niet verwacht. Natuurlijk heb ik een groot deel aan mezelf te danken, maar dat er weinig begrip is voor mijn situatie had ik bepaald niet verwacht. En waar ik nog gehoopt had op gehoor, bleek dat de oren geen thuis aangaven. De tijd zal waarschijnlijk een rol gaan spelen, maar voorlopig kruip ik wederom in mijn schulp. En hoeveel tijd dit zal gaan duren, hoeveel energie me dit kost, geen idee.

Maar de lust is voor een groot deel verdwenen!