Op sterven na
Het kan niet altijd voor de wind gaan, wanneer je te maken hebt met tegenwind kun je hooguit een beroep doen op je motor. Dan zul je wel een motor moeten hebben of het besluit nemen om alsnog zo’n acculader aan te gaan schaffen. Dat je daar tegenwoordig een kapitaal voor kwijt bent, de bank is bereid om je een lening te verstrekken. Dat je iets meer rente gaat betalen, dat is simpelweg de schuld van het kapitaal. Ook dat verhaal van een dubbeltje dat een kwartje wordt, sinds het verdwijnen van het heitje voor een karweitje of die gulden welke een daalder werd, neen van die markt dien je het niet langer te hebben. Desondanks gaan we vrolijk verder op ons ingeslagen pad. Of de overheid daar nog enig belang in stelt, dat is een vraag waar niet direct een antwoord op wordt gevonden. Waar een minderheid van een meerderheid afhankelijk is geworden, ook dat gaat tegenwoordig niet altijd meer op. Natuurlijk doen we ons best maar wat rest is duisternis. Gelukkig zijn er voldoende plannen die nog gesmeed moeten worden. Maar wie nu zeurt dient zijn beurt voorbij te laten gaan. Met andere woorden: het geheel wordt er niet eenvoudiger op. Dien je dan maar gewoon je beurt af te wachten? Dien je mogelijke drempels te gaan mijden? Of wordt het haasje over springen die huidige trend? Zijn het wel hazen die dat pad gaan kiezen? En wat te denken van die jager die wacht op dat ene haasje welke verandert in een adellijke haas.
Simpelweg na het sterven wat langer buiten te laten hangen?!