Te denken.
Wat te denken als je niets weet te bedenken? Komen dan de pakken op je pad of dien je aan te kloppen op een deur welke gesloten blijft? Heeft het een wat met het ander te maken of is mijn zienswijze anders dan die van een ander? Doet mijn mening ergens toe, of kan ik die beter voor me houden? Vragen waar niet direct een antwoord op te vinden is. De vraagbaak van Wikipedia geeft ook niet iedere keer een antwoord. Google zou een mogelijkheid kunnen zijn, maar dat je vraag dan in Amerika zijn toevlucht zoekt, ook daar zit ik bepaald niet op te wachten. Laat staan dat ik Chat-gp ga raadplegen. Voor je het weet verdwaal je in een zoektocht van strikken. Ik wil me echter niet laten strikken. Ben ik dan halsstarrig? Waarschijnlijk wel maar ook dat doet er niet toe. Ik trek immers zelf mijn eigen plan, ben niet direct planmatig en doe de dingen die ik belangrijk acht. Zoals mijn weblog blijven voeden, terwijl mijn fysieke voedselvoorraad steeds meer afneemt. Ook dat kent natuurlijk consequenties, maar zou niet weten op welke wijze ik mijn voormalige voorraden kan gaan aanvullen. Zal ongetwijfeld wel met mijn algehele toestand te maken, ook daar valt prima mee te leven. Ook ik stoot geregeld mijn neus, en als ik dan de wind van voren krijg ben ik niet altijd in staat om tegenwind te geven. Alsof dat er iets toe zou doen. Is berusting dan een woord dat soelaas zou kunnen bieden? Ook dat betwijfel ik.
Dus voorwaarts vrienden, we zijn er nog lang niet!