Alles of…
Maar wat nu als er niets plaats gaat vinden? Dan wordt het niet alleen een suffe, duffe zooi maar zal het ook zo zijn dat niemand zich meer laat verrassen. Het gaat vaak over het verrassen zeker van een ander. En wanneer is er sprake van een verrassing? Als iemand niet op de hoogte is van die verrassing. Neem nu bijvoorbeeld die lintjesregen die neerdaalt over mensen die zich maatschappelijk gezien als vrijwilliger hebben ingezet. Opvallend is dan wel weer dat de kerk bij velen een grote rol speelt. Waarmee de leegloop niet te voorkomen is geweest. Religie als zodanig staat nu eenmaal onder grote druk, terwijl het juist de bedoeling is om je juist met dat geloof bezig te houden. Maar wat dien je in de huidige tijd nog te geloven? Op velerlei wijzen wordt je geconfronteerd met AI gerelateerde informatie. Wat is waar en waar dient de vinger op de zere plek te komen? En als er al sprake is van een zere plek, dan zijn er niet meer voldoende pleisters om de pijn te verlichten. Laat staan dat er nog snoepjes zijn om het leed te gaan troosten. Het is niet alleen het kind dat huilt, ook grote mensen beginnen te huilen wanneer ze wederom met leed worden geconfronteerd. Je hoeft het journaal maar aan te zetten en het leed van de wereld dringt zich op. Vind je het vreemd dat ik geregeld het journaal oversla?
Ik heb immers genoeg aan mezelf!
Vroeger werden we opgevoed, ik althans wel, met de woorden: “kijk eerst naar jezelf en dan naar een ander”.
Nu word je vaak gediagnosticeerd als “narcist”.