Kniertje.
Geen idee wat de bedoeling kan zijn. En als het doel niet duidelijk is, heeft het veel weg van varen in de mist. Niet dat die mist van plan is om snel te geen verdwijnen, want ook mist heeft immers tijd nodig. Zoals de mens in de regel ook de nodige tijd nodig heeft. Alles op zijn tijd is niet altijd even duidelijk. Want wat de een ervaart als een sleepanker dat de boot in snelheid belemmert, zal de ander kunnen gaan zeggen dat het zo’n vaart niet zal gaan lopen. Vaak zit er een soort van moeten achter en wanneer ik een besluit neem om op mijn manier met geld om te gaan, krijg ik geregeld de wind van voren. Dien ik me toch weer te verantwoorden, terwijl het mijn bedoeling is om juist die verantwoording achterwege te laten. Dat ik wat geschenken rondstrooi, wordt mij bepaald niet in dank afgenomen. Dan kan ik beter… en dan wordt mij weer een andere suggestie gedaan. Kniertje is daar niets bij.

Is er dan nog een andere uitweg? Welzeker! Gewoon een kwestie van de zinnen verzetten. En waar kan ik dat beter doen dan in de bibliotheek! Gewoon een kwestie van boeken inleveren en andere boeken uit de kast gaan halen. Dat ik bij voorkeur met thrillers aan de haal ga, is op zich niet zo verwonderlijk. Romans spreken mij wat minder aan en eerlijk gezegd kunnen die verhalen mij weinig boeien. Sterker nog, ik heb het besluit genomen om die boeken niet uit te gaan lezen. Maar dat zal ongetwijfeld ook te maken hebben met het feit dat ik nog steeds niet alles kan wat ik zou willen. Geen idee of die staalpillen effect sorteren, om maar te zwijgen over mijn knie. Laat staan dat ik mijn looptrainingen op dit moment mij niet direct kunnen gaan boeien. Dus nam ik wat foto’s in die eerder genoemde bibliotheek. Waarbij een schildersclub met werken van Hundertwasser aan het werk zijn gegaan. Dus toch weer wat andere foto’s die naar mijn idee de moeite waard zijn.

Of dit ook anderen kan gaan bekoren?!
Laatste 10 reacties