Categorie: Geprevel

Het zal wel een bedoeling hebben. Geenszins om de wereld te gaan verbeteren, hooguit dat ik mijzelf bezig weet te houden. Het zijn vaak verhalen die de Flessenpost niet halen. Want ik heb toch een stempeltje gekregen te weten politiek columnist. Of ik daar gelukkig van wordt? Dat is en blijft de vraag, alhoewel die vraag laat ik het liefst aan mij voorbij gaan. Een zekere bescheidenheid is bij mij op zijn plaats. En waar ik mee besluit zal ook wel weer de nodige wenkbrauwen laten krullen.

Daar veeg ik echter mijn poepert mee af

VRUCHTVLEES.

Het moet haast wel kloppen, want anders zou dit woord niet hebben bestaan. Een vrucht vol vlees, met de sappigheid van een peer en de bitterheid van een grapefruit. Of van een mand vol kersen die de kersenbonbon hebben doorstaan. Waar ooit Ringers furore mee maakte en menig likeur de inhoud mede wist te verpakken. Helemaal niet te versmaden, vooral wanneer je voor die tijd van een Indische maaltijd hebt genoten. En de spekkoek niet aan je mond voorbij laat gaan.

Maar wat een wonderschoon woord is dat eigenlijk: vruchtvlees. In een tijd dat we worden overspoeld met hybride vlees, waar de erwten niet van de bonen zijn te onderscheiden en ook het kweekvlees bezig is aan een opmars. Maar die vallen nog voor een deel onder genetisch gemanipuleerde producten. Waarbij de smaak nog steeds wat te wensen over laat.

Neen, dan liever overstappen naar paddenstoelen.

Zijn het geen champignons dan worden het wel weer kastanjestoelen.

Waar menig kaboutertje onder schuil gaat, en die rood met witte stippen

aan zich voorbij laat gaan. Want je hoeft je niet altijd tevreden te stellen

met de smaken die je gewend bent. Zodra er een nieuwe smaak op de

markt komt, weten nieuwsgierigen niet meer van gekkigheid te doen.

Wordt het iets pittiger? Wordt het wat zoeter? Of wordt er nog wat meer

wasibi aan toegevoegd. Of is het nu wasabi? Of dat andere spul: umami.

We laten ons duidelijk manipuleren voor wat betreft het eten. Tapas zijn

bijkans gewoon en sushi is ook van harte aan te bevelen. Of wat te denken

van wraps, waar voorheen de Nederlandse Pannenkoek garant stond voor

spek, suiker en stroop. Om je vingers bij af te likken en de basterdsuiker

ook van zich liet horen. Of, om iets anders naar voren te brengen, broeder!

Een meelbal van hier tot ginder, overspoeld met een lading stroop met een

grote klont boter. Het vulde niet alleen de maag, maar wat het nog veel

lekkerder maakte, was de klont die de volgende dag werd opgebakken.

Maagstrelend en maagvullend. En wanneer dit niet voldoende was, kon er

altijd nog bruine bonensoep op het programma worden gezet. Niet altijd

even verantwoord, maar duidelijk bedoeld om het leven zo aangenaam

mogelijk te maken.

Waar tegenwoordig alles verantwoord naar voren wordt gebracht, een

Nutricode de verantwoording is en waar alles tot achter de komma wordt

verantwoord, is het zo gek nog niet om je eens te buiten te gaan aan een

lekkere, vette bek. Was het alleen maar om die ovenkroket naar de loef de

gaan steken!

1703-ikWik-2025