zorgkwartetten2

Kijk, daar heeft het wurm geen last van! Wat dat betreft kan het zich gelukkig prijzen. Geen last van onder een goed gesternte gebukt te gaan. Geen zorgen omtrent de dag van morgen. Geen hinder van de Eurotop. Hooguit af en toe wat last van een Erotop. Maar zelfs daar draait het wurm geen hand voor om. Want handen… neen geen sprake van. Hooguit hinder van wat ringen. In- en uitschuifbaar. Gelijk zijn of haar kompanen. Die anderen die het onderweg tegenkomt. En het vertrouwen wat hij heeft. In zichzelf. Uit zichzelf. Vanzelf eigenlijk. Mijn regenwurm!
Psoriasis. Pijn. Obesitas. Parkinson. Absences. Revalidatie. Nieuw Unicum. Esdégé. SDG. Raphaël. Lijn 5. Evean. Autisme. Asperger. Verstandelijke beperking. Psychische problematiek. Reigersdaal. MEE. Afasie. Herseninfarct. Thuiszorg. Mantelzorg. Hospice. Respijthuis. Normaal. Gewoon. Ordinair. Extra ordinair. Buitengewoon. Diabetes type 1. Type 2. Leven. Sterven. Afleggen. Drager. Uitvaartleider. Yarden. Dela. Schagerkogge. Driehuis Westerveld. Zelfmoord. Zelfdoding. Suïcide. Manisch-depressief. Psychotisch. TBS. IBS. Long stay. FPA. Samenspel. Etc.
‘Zo ga je nog je dagelijkse gangetje: boodschappen doen, werken, voor de kinderen zorgen, sporten, uitgaan met vrienden, op bezoek bij je familie. En plotseling ben je half verlamd, kun je niet meer uit je woorden komen, ben je patiënt. Alles wat vanzelfsprekend was, is dat nu helemaal niet meer. Integendeel, je bent afhankelijk van een heleboel anderen…’

Zie dan maar weer je eigen regie in handen te krijgen. En dan daarna in eigen handen te houden. Je ontkomt niet aan revalidatie. Revalidatie wat een samenspel veronderstelt. Tussen patiënt, naasten en hulpverleners.

Natuurlijk claimt ieder zorginstituut dat ‘de patiënt centraal staat.’ De vraag is alleen hoe lang dit credo nog in stand gehouden kan worden. De PGB’s worden voor een belangrijk deel afgebouwd. Als mensen langdurige behandeling nodig hebben en er, in het kader van de opbouw van een verloren zelfvertrouwen, gesproken wordt over therapeutisch werken, arbeidstherapie als behandelingsvorm deel uitmaakt van dat totaalpakket en daarvoor betaald dient te worden in plaats dat daarvoor een vergoeding geboden wordt, is de volgende halte een totaal gedegenereerde menssoort op de afdeling. Gaan we terug naar de jaren 1880 – 1920 van vorige eeuwen. Gaat de ledigheid er opnieuw voor zorgen dat onrust toeneemt en dat het Duivels oorkussen de gang naar de isoleer zal gaan verhogen. Maar dat gaat mij niet zozeer aan. Nog niet. Misschien wel helemaal niet. Maar mogelijk ook wel. Word ik psychotisch. Word ik opgenomen. Vecht ik tegen duivels in mij die mij aan alle kanten onder druk proberen te zetten. Zijn het die uitsluitende, exclusieve stemmen die mijn geest tarten. En dien ik mezelf wat aan te doen. Anderen wat aan te doen. En komen ze mij, uiteindelijk, toch ophalen om mij naar elders te brengen…
Weer leren praten en lezen. Hersenletsel. Afasie als uitgangspunt. Praten, begrijpen, lezen en schrijven behoort tot de onmogelijkheden. Ultieme vormen van beperking. Communiceren wat verloren is. En de verenging van een leven als schrijnende tegenhanger van een leven daarvoor. De grappen en de grollen die iemand konden tekenen. De gemoedstoestanden met alle gevolgen van dien. Stemmingswisselingen noemt men dat dan. Je persoonlijkheid kwijt zijn. Je eigenheid.
De onherkenbaarheid voor de intimi. De kwaadheid die daaronder verscholen gaat. De woede. De uitputting. De energie die dit kost en ten koste gaat van dat verzwakte lichaam. Een lichaam wat de persoon in de steek laat. De tijdspanne met dit alles gemoeid.
In de zorg vindt een omslag plaats. Van aanbodgericht naar vraaggestuurd werken. Er wordt een steeds groter beroep gedaan op professionele ondersteuning van patiënten met steeds complexere zorgvragen. Werken en leren. Maar voor hoelang gaat deze vlieger nog op” Geld gaat een steeds belangrijker rol spelen. En de patiënt zal steeds vaker aan het kortste eindje gaan trekken…
Het aantal mensen met diabetes neemt enorm toe. Mogelijk dat er in 2025 maar liefst 1,5 miljoen mensen suikerziekte hebben. Momenteel zijn dit er zo’n 1 miljoen. Aanleg en een verkeerde levensstijl, te weinig sporten en bewegen en het hebben van overgewicht, beïnvloeden het ontstaan van diabetes type 2. ‘ Door mensen bewuster te maken van hun eigen gedrag en aanmanen tot gezonder eten en meer sporten’ hoopt men de aantallen te gaan beperken. Toch nemen de kosten van het levensonderhoud alleen maar toe. De vraag wie dit op termijn nog zal kunnen betalen , laat zich , op dit moment, nog niet geheel beantwoorden. Voedselbanken en de overvolle winkelwagens doen denken aan een hoorn die nog steeds rijkelijk te vullen zijn. De vraag voor hoelang laat ik liever in het midden.

En mijn wurmpie” Die laat het koud. Want dat getrappel doet denken aan een mol. Stomverbaasd is het dan ook wanneer een meeuw zich over mijn wurmpie ontfermd. Met een hap, slik weg, is mijn wurmpie verdwenen. Met één voordeel: het hoeft zich geen zorgen meer te maken!