Zonder de oude Grieken

was de hemel al lang op ons hoofd gevallen.


iGer.nl
Altijd maar hetzelfde en steeds in zo’n voorstelbare voortgang. Alsof daar voordelen uit te behalen zijn. Gewoonten, die gedachteloos gevolgd worden. De oneindigheid van de tredmolen, het voorgekauwde geheel, de dagelijkse gang der dingen.
Een last! Gebukt onder de zwaarte van een vracht dan wel de lading. Niet dat ik daar moeite mee heb, er hinder van ondervind dan wel bezwaar tegen in zou kunnen brengen. Neen, als iemand mij iets ten laste zou leggen, ben ik niet blij met deze beschuldiging. Het zou tot een geldelijke verplichting kunnen gaan leiden. Maar als mij dit ten laste wordt gelegd ontkom ik er niet aan, dan dat er betaald zal moeten worden. Vooral als dit te mijnen laste komt. Ook komt het mij voor dat sommigen in de huidige tijd met zware lasten zitten door regelmatig terugkerende geldelijke verplichtingen. Dan kan er sprake zijn van een last: bevel geven tot iets. Op last van bijvoorbeeld een deurwaarder. En dan valt het geheel niet meer bij te houden! Kan het zo zijn dat een last graan dan wel een last haring een rol gaat spelen. Praat je zomaar over 17 kantjes. Nu kan ik mij er met een Jantje van Leiden vanaf maken, edoch zo zit ik niet in elkaar. Daar ben ik te gestudeerd voor. Daar heb ik in mijn dispuut nog eens een dispuut van gemaakt. We eindigden gelijk: ‘Mogeh.’


iGer.nl
Er de ballen van snappen”! Dat kan ik me bijzonder goed voorstellen. Nog nooit zoveel ballen langs de grachten zien schuifelen. Nog nooit zoveel hoogbeschaafd Nederland vernomen. Nog nooit zoveel Engels voorbij zien gaan. Laat staan dat de Mayflower en de Pilgrims zich nog steeds dienen te schamen: stonden zij niet aan de wieg van de roodhuiden die, dankzij het vuurwater, de rooksignalen moesten laten voor wat het was”!


iGer.nl
Dan is een foto met G.W.Bush en ene R. Lubbers opeens met andere ogen te aanschouwen. Dan heeft het weinig zin om een spandoek op te hangen waarin, naast hutspot, aandacht wordt gevraagd voor haring en wittebrood. Alhoewel…
Burgemeester Pieter Adriaansz. van der Werf, een kind uit het gezin van Wederdopers. Adriaan van der Werff werd onthoofd in Haarlem. Simpelweg vanwege het feit dat zij, de Wederdopers, niet alleen de Kerk wilden hervormen maar ook een duizendjarig rijk wilden stichten vol geluk en zonder armoede.
Pieter Adriaansz. kwam tijdens het beleg van Leiden voor de volgende keuze te staan: brood of overgave. Hij zou de volgende woorden hebben gericht tot zijn uitgehongerde stadgenoten: ‘eten heb ik niet, maar ik weet dat ik eens moet sterven. Als gij dan door mijn dood geholpen zijt, slaat de handen aan dit lichaam, snijdt het in stukken en deel het uit zover als mogelijk is. Ik ben dan getroost.’



iGer.nl
Dan wordt het stil. En dan komt opeens dat wonder. Op 3 oktober 1574. Het spandoek wijst voor zich. Ook nu kun je nog intekenen. Dan is de zuurkoolmaaltijd in Alkmaar een heel schrale troost. Want de hutspot was van Spaanse komaf en de Watergeuzen hielden zich bezig met die 17 kantjes en deden daar nog wittebrood bij. En deze wijsheid”! Kijk eens via wikipedia waar wik zijn wijsheid vandaan tovert. Een manier om mezelf in en derde persoon enkelvoud te manifesteren. En dat voelt, op zich, ook wel eens lekker. Want dat Leiden vandaag in last was”



iGer.nl

Niets van gemerkt. Hooguit dat de Burcht niet begaanbaar was omdat de scheuren gevoegd dienen te worden. De fundamenten zijn geru”neerd en de sleuven in de loop der tijd weer dichtgegooid. De poorten weer van goud voorzien, een likje verf en nog wat van die dingen. Neen Leiden maakt zich daar niet met een Jantje van Leiden van af. Maar wat een prachtstad! Wat bruist het daar. En hoe is het mogelijk dat juist in Leiden die kasseien terug te vinden zijn. Alsof de kinderen daar hun hoofdjes hebben gebogen over de boeken die ooit door Brill gedrukt zijn. Maar ook daar zal wel een andere aanleiding voor te ontdekken zijn. Ik eindig echter weer met een brokje verveling. Vervelend om op deze manier de lezer te gaan vervelen, want ga je niet weg en doe je geen leuke dingen dan kan het haast niet anders zijn dan…

SLEUR

Dagen van herhaling,

sleur van elke dag

opnieuw weer opstaan,

naar je werk gaan,

thuis de krant gaan lezen,

televisie aan, de avond

door te brengen met elkaar

de nacht naast elkaar

brengt de dagen door elkaar.


iGer.nl

Sterkte vandaag bij het bevechten van de molens en het betreden van de tred!