Zondag… rust


IMG_1643
Altijd in voor wat bijzonders. Want stel je voor dat voorspelbaarheid hoogtij viert! Daar moet ik niet aan denken, terwijl mijn leven zich juist kenmerkt door een grote mate van voorspelbaarheid. Hoewel ook daar het een en ander op af te dingen valt. Ik bedoel maar…


IMG_1646
Ontmoette Piet. Biertje, peukie en een pet. Schipper naast God, dit keer in een koolvlet. Het ‘Vare’ door de Mare’ vergde tot twee keer toe zijn stuurmanskunsten. Of liever gezegd zijn schipperskunsten. Sprak hem even voordat hij de terugreis aanvaardde. Waardoor het woord varen indirect een aanwijzing geeft. Een Caraibische band die het genoegen heeft om door het zonnetje nog eens extra in de schijnwerper te komen staan. Met een typisch West-Fries publiek wat ervoor zorgde dat de handen die opgeheven zouden kunnen worden, niet geheel ten hemel werden gericht. Een enkeling die wat met de heupen wiegde, een glimlach her en der en kinderen die zich niets van de anderen aantrokken. Hun dansje in het gangpad naar voren brachten. Elders een tweekoppige band die, met behulp van een band, een nummer van Shocking Blue naar voren bracht. Er alles aan deden om de stemming erin te brengen, maar niet direct op veel bijval konden rekenen. Martijn, de huisfotograaf van Dichtbij, die nu zijn krachten ter beschikking van dit evenement naar voren bracht. Een tweetal mobiele toiletten die zich in een sporadisch bezoek mochten verheugen. Toch heeft het wel wat. Die aandoenlijke kneuterigheid. Hoewel dat misschien niet geheel recht doet aan het feit dat er een organisatie achter dit geheel schuilgaat. Waarbij ik hun enthousiasme absoluut niet weg wil poetsen. Vrijwilligers. Wat zou de wereld zonder vrijwilligers zijn” Een holle planeet”


IMG_1652
Diezelfde voorspelbaarheid doet zich ook voor wanneer de telefoon gaat en de aankondiging van de rondzending mijn oren klieft. Nu is dit laatste nogal een bijzondere uitspraak, want in hoeverre kunnen mijn oren gekloven worden. Het gaat nu eenmaal om slechts een oor en om dat te klieven zou een werk van Jeroen Bosch op zijn plaats kunnen zijn. Met een deel van het scherp van de veronderstelde gulden snede. Dan wel de bizarre afbeeldingen waarop hij ons wenst te tracteren. Zo’n zondag dus. De rust die door een mate van uitbundigheid zijn weerklank vindt. In het voorspelbare dagelijkse leven van mij. En juist door die voorspelbaarheid zijn de prenten dit keer navenant. Beter kan ik het niet… maken is de kunst, het afmaken dit keer een goede tweede!


IMG_1654