zomertijd

Spannend niet”! Of was het echt ontspannen”! Ik bedoel gisteren” Of misschien wordt het wel spannend vandaag. Ik bedoel maar”
De tenten open. De terrassen vol. Mensen. In motorkleding. In cabrio’s. In gezinsverpakkingen op vier wielen. Een gezin op een ‘trike.’ De helmen thuisgelaten. Want door de breedte van de lengte en daar dan weer de hoogte van te schatten, zal zo’n glimmend monster niet zo snel kantelen. Niet zo snel als de snelheid waarmee het bier werd gekanteld. Het keelgat om vocht schreeuwde. En gastvrouwen zich de benen uit het lijf liepen. Bladen vol. Uitsmijters in een gedroogde staat de gasten bezochten. En zij reclameerden. Omtrent de tijdsduur van de dooier op het gas. In plaats van heerlijk uitlopend eigeel bleef de dooier er zijn gemak van nemen. Niet verder dan het dooierzakje. Waar het ooit allemaal om te doen was. De gele rakkers ten spijt. In afwachting van de Pasen. Waarbij het totaal van de eieren dit keer tot maximaal twee beperkt werd. En ik wat om mij heen keek. Het idee bij mij opriep dat een deel van de recessie ten omme keert. Waarbij dit medium gewag maakt van de fout in het voorgaande. Ik juist door het weertype en het feit in Schoorl te hebben mogen verkeren, ik mij hier niets van aantrek. Althans doe ik net alsof. Want wijsheid heb ik niet in pacht. Laat staan enige fantasie. Neen, uitsluitend de feiten. Het liefst naakt. Want juist dan kan ik niet om de zaken heen. De opening van het seizoen. Het uur vooruit.
De realiteit van de dag. Het duister van de nacht. Een week langer donker. Maar de avonden licht. Tenminste, als het meezit. Als het doorzet. Als de zon zich weer openbaart. De mensheid zich verpoost. Op de fiets. De motor. De cabriolet. Of in de rij staat. Voor die ijskraam. Waar het er veel van heeft dat het ijs vandaag gratis is. En de mensen geduld betrachten. Met de grootste torens het loket de rug toe keren. En de omzet navenant stijgt. De kassa rinkelt. En ik daar kond van doe. Met mijn observatie. En ook mijn interpretatie.
Niet dat ik beweer de werkelijkheid in pacht te hebben, maar soms weet ik de waarheid wel naar mijn hand te zetten. Realiteit versus Fantastica. Alsof de wereld naast het profane beeld veel duisternis zou kunnen omvatten. Of behelzen. Ondanks het voorjaar. Ondanks de veranderde tijd. Ondanks alle geproest en gehoest wat zich voordoet. De pollen die op het punt staan hun kruid te verspreiden. Het gras wat zich herstelt. En de knoppen die op springen staan. Tenslotte is het weer tijd. Om eens in de lucht te springen. Gelijk een koe dit straks kan doen. Na een eindeloze tijd op stal. De weiden die liggen te wachten. En de meikaas die als graskaas de winkel gaat halen. Desnoods Beemsterkaas. Uit Friesland.


iGer.nl
Wat zal door al die hoofden gaan” Met welke gedachten lopen al die anderen te spelen” Welke warrigheid gaat onder al die helmen schuil” Bij zie kan de toekomst een directe rol gaan spelen. Wie maken zich op om ten onder te gaan” Hoe wordt er naar de giro uitgekeken” Of bij de bank. Of voor wie zal het lenen het begin van het einde zijn. Ondanks de waarschuwingen. De laatste week dat er met die blauwe envelop gestoeid kan gaan worden. Het mogelijke uitstel. De belastingcontroleur van Urbanus die een veeg ui de pan krijgt. De inspecteur die de telefoon bedient. De macht van de getallen. En de tevredenheid als er toch nog sprake is van een teruggave. In plaats van de somberheid van een betaling. En hoeveel weken duurt het nog voordat de paas…
Goede Vrijdag. 22 april. Dan hebben we Witte Donderdag alreeds gehad. Een Christus die de voeten van zijn discipelen wast. De wereld op zijn kop weet te zetten. Het Laatste Avondmaal.
Palmpasen alreeds verleden. De zondag daarvoor. En het Paasbest wat momenteel in de winkels hangt. De nieuwe collectie die binnen is. Hoewel dat tegenwoordig veel weg heeft van een constante. Wisseling van dingen. Het oude nog niet naar het Leger of het nieuwe wat de lege schappen opvult. Zelfs dan gepaard kan gaan van zoveel procent korting. Een pas, een gleuf, een vier cijferig getal. Een papieren overzicht waarvoor je extra mag betalen. Een saldo wat toereikend is. Een ontoereikend saldo. Een blokkade. Het apparaat wat de pas inslikt…
Het was prachtig weer vandaag. En van alle kanten werd ons een fijne dag toegewenst. Geen goede, geen mooie, geen lieve, geen bijzondere dag. Een fijne dag. Alsof het collectief dat heeft voorgesteld. Het collectief, terwijl wij er alles aan doen om het individu te bestendigen. Wat echter niet opgaat voor de kudde. En dat ook ik deel uitmaak van die kudde:


iGer.nl

een FIJNE dag toegewenst! En zorg er zelf maar voor dat je het geheel MOOI maakt!