Zomer in/met Zeeuwse mosselen…

Je moet er wat voor over hebben! Maar als het dan zover (250 kilometer!) is, dan heb je wel wat. Prins en Dingemanse staat er op de pan. Maar bij het eerste etablissement zijn ze door de voorraad heen. Bij een tweede etablissement is het raak. Zij hebben nog wel voldoende in voorraad… Mosselen, hele fijne mosselen. Zeeuwse mosselen, gekookt met wat groenten, wijn en wat andere ingredienten. En dat ze smaken is welhaast vanzelfsprekend. Wat friet erbij, sausen voor de liefhebbers en niet veel meer dan dat. Een alcoholvrij biertje dit k keer eer, want ik ben de BoB. En de BoB heeft, na afloop van dit feestmaal wel trek in een echt biertje. Maar helaas, wij waren dit keer vergeten om wat bieren mee te brengen. Daar goede raad heel duur kan uitpakken was het Dik die de stoute schoenen aantrok en met een glunderende lach vergezeld van een vijftal bieren zijn opwachting kwam maken in de B & B in Gapinge, een dorp met vijfhonderd zielen waar de Christenbelt een typisch kenmerk is. Hetgeen geen afbreuk deed aan de hartelijke gastvrouw die ons welkom heette met koffie en zelfgebakken appeltaart. Veere weer eens bezocht, wat gedronken terwijl de temperatuur bijzondere zomerse waarden kende (ruim dertig graden en geen verkoelend briesje), wat gewandeld, gekeuveld en niet veel later ook weer eens over het leven als zodanig en ons leven in het bijzonder verhaald. De noemer is eenvoudig: uit, goed voor u en wanneer je in staat bent om van het leven te genieten geniet daar dan ten volle van. Slapen werd wat moeilijk daar de verkoeling op zich liet wachten. Maar de ambiance waar wij verkeerden loog er dit keer niet om. Een ruime woonkamer, met eetkeuken en geen gedoe met een beeldbuis want die ontbrak dit keer. Laat staan dat er ergens een andere geluidsbron te vinden was. Kippen die met hun kuikens liepen te paraderen, het totaal als het ware wisten op te luisteren. En een haan die er alles aan doet om zijn nageslacht veilig te stellen, ware het niet dat een jonge havik over een zevental wist te ontfermen… En dan het ontbijt. Een hoorn des overvloed had Wilma ons in een prieel ter beschikking gesteld. Verser dan verse eitjes, een kwarkschotel vers gebakken brood en andere geneugten in ruime mate aanwezig. Haar inschatting dat wij uitgehongerd zouden zijn gelijk Holle Bolle Gijzen ging helaas niet op, maar het kroost dat zij tot haar beschikking heeft ontfermde zich daar met graagte over. En dan de weg terug. Die andere 250 kilometer. Waar je niet aan ontkomt is dat je Rotterdam en Den Haag dient te passeren. Dat Neeltje Jans zich niet mocht verheugen op een bezoek, lag niet aan Neeltje maar meer aan de prijs die dat voormalige werkeiland tegenwoordig vraagt. Neen, Katwijk werd de uitgangsbasis nadat eerst Zierikzee nog was bezocht. En dat Katwijk aan Zee ligt, dat daar aan de Noordkant een strandtent staat en dat het nog wat warmer was dan de dag daarvoor… De airco aan, de motor op lage toeren en toeren over de sluizen van IJmuiden en voor je het weet beland je in Hotel Akersloot, waar de terrassen druk bezet er alles aan deden om de inwendige mens warm te verwelkomen… dat het nog lang warm bleef…


img_4970


img_4971