Zoet/zuur & zuur/zuur.

Wanneer de woensdag zich manifesteert, zal de week voor velen worden doorgehakt. Nog een halve week te gaan en het is weer weekend. Hoewel dat tegenwoordig niet altijd meer opgaat. Van een 40-urige werkweek is het gedaald naar een 36-urige en mogelijk nog verder gedaald naar een 16-urige werkweek. Of naar een werkweek van geen enkel uur. Want het blijft een feit dat in het rijke Nederland steeds meer mensen in de problemen komen. We hebben nu eenmaal te maken met vormen van robotisering, met vormen waarin de sociale media de nodige tijd opslorpen dan wel dat verschillende omstandigheden die bepaald niet in een rijkelijk voorziene dis voorzien de gang naar de voedselbank alleen maar laten toenemen. En dat cultuur juist aan de mens voorbij gaat. Dan is het goed dat er attracties als zomer op het plein gratis toegankelijk zijn, maar dat ook daar de hoeveelheden drank, afhankelijk van het weer, in grote mate in behoeften weten te voorzien. Niet dat ik daar vies van ben, maar opvallend is dat de pompen in overvloed het schuimend nat naar de uitgedroogde kelen weet te vinden. En dat Rose zich ook weer op de nodige belangstelling mag verheugen. Maar de bitterballen, die ook voor de nodige kleur garant staan, die laten het wat afweten. Nu is dat niet geheel vreemd. De vraagprijs in relatie tot de hoeveelheid doen denken aan de vraagprijs van het tegenwoordige kroketje, laat staan dat voor een puntzak patat ook geen misselijke prijzen worden gevraagd. Maar de klant heeft dit er graag voor over. Dat bevreemd mij. Waarschijnlijk heeft dit te maken met het feit dat ik nog uit een andere tijd stam. De golden / daalder tijd. En waar onze grootvermogende Gerrit zich niet bepaald ongerust over heoft te maken. Gelijk dat lied dat ooit een topnotering wist te behalen: ‘ik ben Gerrit, en ik steel als de raven…’ hetgeen mogelijk donderdag een nieuwe wending zal gaan krijgen. Brexit of niet, de ultieme vraag. En wanneer je daarmee dreigt bestaat de kans dat de miljardensluizen zich alsnog zullen gaan openen, gelijk ook een Grexit nog steeds als een zwaard boeven het geheel in Brussel hangt. ‘Men’ zal wel weer de benodigde aqua aan de wijn gaan toevoegen. Nog mazzel dat Engeland niet kan bogen op een grote wijnindustrie. Hooguit dat de Fish en Chips in de toekomst nog wat zuurder zullen uit gaan vallen. Maar dat is uitsluitend te danken aan de azijn die Balkenende ons ooit heeft voorgeschoteld: eerst het zuur en daarna… stortten de bankenreuzen de een na de ander in elkaar. Ik bedoel maar…


IMG_2774


IMG_2770