Zoek mezelf, oele…


IMG_2852 (1)
Het is weer dat doet denken aan Den Doolaard: De herberg met het hoefijzer. De hitte van de dag en de vliegepoepjes op de spiegel. In een toen nog bestaand Joegoslavie. Nu, terwijl Nederland in rouw ondergedompeld is, schermutselingen mogelijk de aanleiding kunnen gaan vormen voor een veel groter toekomstig oorlogsgebied, er elders in de wereld brandhaarden niet te bedwingen zijn, geweld aan de orde van de dag, ontdek ik bij mezelf een zekere rusteloosheid. Eigenlijk zou ik me bij de omstandigheid van juist deze dag dienen neer te leggen, me over te geven aan gevoel dat zich het makkelijkst als een vorm van ‘manana’ laat omschrijven, terwijl ik overmorgen… Maar ook dat is weer iets van een totaal andere orde. Neen, laat ik mij dit keer maar eens overgeven aan dat gevoel van ‘lamlendigheid’. Tenminste voor zover deze omschrijving van toepassing kan zijn. Luiheid, loomheid en lamlendigheid: dit keer de drie ll’n. Weer eens wat anders dan de mate van voorspelbaarheid waar ik me veelal mee bezig schijn te houden. En of het dan gepast is daar een tweetal foto’s aan toe te voegen…
Een artikel gelezen van de Fotograaf des Vaderlands, Koen Hauser. Ook hij wandelde een maand in zijn eentje door Frankrijk naar pelgrimsoord Santiago de Compostella. Een onderneming die ik wel in mijn hoofd maar uit mijn hoofd zal moeten zetten. Tenslotte ben ik nog steeds drager van een ICD. Maar het afstand nemen van de dagelijkse dingen doe ik op een andere manier. Simpelweg door mijn fotootjes te blijven schieten en het verzetten als zodanig van mijn zinnen. Waar Hauser bewust zijn foto’s bewerkt, leg ik simpelweg vast. En als ik zo naar de beelden van vandaag kijk:


IMG_2853