Zeekasteel.


IMG_2340
Het is nu eenmaal niet altijd mistroostigheid dat ik te melden heb. Hoewel er dit keer geen enkele aanleiding voor bestaat, wentel ik me toch een beetje in de beelden van gisteren. Het verval van de voormalige munitiefabrieken bij de Hembrug. Waar ook het een en ander teloor is gegaan, dat wil zeggen dat die roemruchte brug vervangen is door een tunnel, opdat Cruise-schepen zonder enige hinder in Amsterdam kunnen gaan aanleggen. Zeekastelen met een meer dan duizendkoppige bemanning die een ruimschootse meerderheid aan passagiers vorstelijk weten te verwelkomen. Complete varende dorpen dan wel klein uitvallende steden, waar het vermaak aan de ene kant en het beloofde uitzicht op de andere kanten wordt gegarandeerd. En wanneer zo’n zeekasteel dan passeert is het aan mij om dat vast te leggen. Ik zie mezelf niet zo direct inschepen. Lengte, breedte en met name de hoogte staat mij aan alle kanten tegen. Het gegeven dat je tegen een riante betaling in de watten wordt gelegd, is een ander punt. En wanneer ik dan de heer Jan Hemels hoor vertellen omtrent de duizend foto’s met een rechte horizon die hij gedurende een dag schiet, wordt het mij enigszins benauwd om het hart. Dat toch al het een en ander te verduren heeft gehad. Neen, dan liever verder met het gegeven van gisteren. Waarbij een recent aangeschaft boek getiteld abandoned places van de hand van Henk van Rensbergen dit keer garant stond voor de inspiratie. Inspirerend in de zin dat hij de hele wereld overvloog als piloot op een Boeing en, wanneer de crew zich ging verpozen in het zwembad, hij erop uit trok om vervallen glorie waar ook ter wereld vast te gaan leggen. Het desolate van menig foto blijft mij aanspreken, het verval dat ook mij te wachten staat is een andere vorm van inspiratie dan wel het stilstaan dat dit stomweg bij het leven hoort. En wanneer ik mij vanochtend meld bij de huisarts Willemijn om een chirurgische ingreep te ondergaan, een verdacht plekje dat zich onder mijn rechter tepel bevindt, is het slechts wachten op de uitslag van de patholoog-anatoom…
Laat staan dat de drie hechtingen straks worden verwijderd door de assistente. Verval en de wetenschap dat ook ouderdomsvlekken mij niet bespaard zullen blijven geven een beeld van de realiteit. Mijn realiteit en daar valt goed mee te leven!


IMG_2304


IMG_2305


IMG_2306


IMG_2307