Workum

Kijk, het duurt even maar…
… dan heb je wel weer wat. Iets dat op de drempel van de ene op de andere dag aan de orde van die andere dag was. Workum. Een plek ergens aan de kust van het Friese land. Een plek ook dat een zeer bekende Nederlander naar voren heeft gebracht. Jopie. Filosoof, voddenboer, visser, schrijver, verteller en niet in de laatste plaats schilder. Huisschilder. Kunstschilder. Realist. Waar ruim 1/17e deel van Nederland reeds getuige van is geweest. En waar ik mij, voor het eerst in mijn armzalige leven, geconfronteerd zag met werken die ik wel uit boeken kende, maar nog nimmer met mijn eigen ogen mocht aanschouwen. De noemer was heel simpel: kijken.


iGer.nl
En ik keek! Mijn ogen uit! Werd getroffen door zijn kunst. De kunst die doet denken aan wat tegenwoordig opgeld doet: 3D. Simpelweg door schilderkunst. Penseelvoering. En alles wat daarmee gepaard kan gaan. Een veelheid van detail. De man van het mededogen. Het verhaal wat zich achter de doeken voordoet. Of wat ooit zijn ogen mochten passeren. Welke hij feilloos trof en achterliet. In de tijd die hem werd gegund. In de tijd die hem werd gegeven. In de tijd…
Niet toegestaan om te fotograferen. Terecht! Neen, deze man noodt door de nood die hij wist te treffen daar zelf getuige van te zijn. Een baaien hemd. Een directoire. Zijn vader, moeder en pake. Zijn kleinoden die tot grootheden werden uitverkoren. Een lappen pop. Een blikken boter/suikerpot. Zijn gewichten. Zijn bascule. En al die ingredienten die hij, voor vele nageslachten, heeft weten te bewaren. In Workum. Maar om daar naar toe te komen…


iGer.nl