Workout


iGer.nl
Als je de tijd hebt, is er niets aan de hand. Als je geen tijd hebt, wordt het zeuren. Als je eigen vervoer hebt, kan het hooguit een file zijn die voor enig oponthoud zorgt. Als het aan het openbaar vervoer ligt,kan het hooguit zo zijn dat aankomende en vertrekkende treinen een, relatief, lange overstaptijd kennen. Maar als het er echt op aankomt, nemen de Nederlandse Spoorwegen er alle tijd voor. Dient de reiziger zichzelf te vermaken. Op een uitgestorven perron van een onbemand station. Niet alleen ‘s morgens, maar ook ‘s avonds in alle laatte. Sta je daar. Links en rechts uitgerangeerde treinstellen die, des ochtends, weer door grote aantallen personeelsleden worden bemensd. Of is het een verdwaalde kip die de honneurs waarneemt. Zoals bijvoorbeeld in Workum. Een landelijk tafereel aan de ene kant van de spoorlijn, een steeds meer uitdijende zuivelfabriek aan de andere kant. Nog zichtbaar zijn de letters DOMO, hetgeen ooit stond voor Drentse Onder Melk centrale Onderneming. Of woorden in een vergelijkbaar perspectief. Gelijk wel vaker het geval kan zijn. Te denken valt, bijvoorbeeld aan de TESO. Texels Eigen Stoomboot Onderneming. Over dit soort initiatieven gaat het voor een deel. Zoals de Bep Glasius voor een snelle verbinding zorgt tussen Enkhuizen en Stavoren v.v.

iGer.nl
Een bootreis. Niet geheel ontdaan van de geneugten van alledag. Een koffie en,in de loop der terugtocht, een Bavaria. Als tegenhanger van hetgeen Hij En Ik Nemen Elke Keer Een Nieuwe Heineken. Hoewel ook daar een limiet aan kan worden gesteld. En die limiet schuift, dit keer niet op laat staan mee. Zo behoort het ook feitelijk te zijn… (Zei hij en nam een nieuwe teug!)

iGer.nl
Goed, bevond ik mij gisteren nog op overdijkse gronden, was het vandaag toch weer een genot om de WestFriese omringdijk onder de zingende banden te kunnen frequenteren. Gelijk een Quo Vadis zich langs ‘s Heren wegen spoedt. (Ook hier klopt geen syllabe van, maar ook dit terzijde.)

iGer.nl
De gram der voorspoed en de geneugten van de tegenspoed laat de tijd als het ware aan een draadje het onbestemde tegemoet gaan. Om dit te illustreren dient, dit keer, een foto die aangeeft hoe, op niet al te lange termijn mogelijk de toekomst eruit zal gaan zien. Geenszins een verhaal waarin de zegeningen van alledag een rol gaan spelen; veeleer een verhaal waarin de mystiek omtrent die toekomt aan de goede kijker ter overweging wordt aangeboden. Het was Charles die mij daarop attendeerde: kijken. En dat kijken kent nu eenmaal een andere dimensie dan het zien. Als ooit dat verschil tussen horen en luisteren…

iGer.nl
Tot besluit een tegenhanger. Het Vrouwtje van Stavoren is wijd en zijd bekend. Maar of dit ook voor het Mannetje van Stavoren opgaat… bij deze hoeft daar niet meer aan te worden getwijfeld. Ik mocht hem, in een onbewaakt ogenblik, vastleggen. Of de man daar nu zo gelukkig mee is…
Genoeg geBazel. Wij lieten dit keer Zurich zowel aan stuur- dan wel bakboord liggen. Zo’n dijk van een dijk is de Afsluitdijk, waar juist eergisteren werd stilgestaan bij het feit dat die Lelydijk 80 jaar eerder werd gesloten. Op 28 mei 1932 om 13.02 werd de dijk gesloten. Een hele geruststelling. Te weten dat het IJsselmeer, voorheen Zuiderzee, zich nog weinig aantrekt van de getijden. Anders hadden we misschien wel moeten overnachten…