Withoos meets Bruno & Wik

Door 29 maart 2018

Sole Picasso heette dat gerecht uit de Nouvelle Cuisine. En dat verwisselde voor een aanzienlijk bedrag van eigenaar, opgefleurd met verse groenten die ook al niet doorsnee waren. Tegenwoordig zijn sliptongetjes daar een aardige vervanger van geworden en hoef je niet meer, als toen, nog een patatje te scoren om alsnog je maag te kunnen vullen. Sliptongetjes die door de mazen van het net waren heen geglipt, om niet veel later als een vorm van bijvangst alsnog op de veiling konden worden verworven. Wij aten gisteren sliptongetjes in een kroeg bij de haven van Hoorn, de regen deed er alles aan om ons plezier te vergallen en een enkeling waagde het erop om een biertje te nemen, terwijl wij ons laafden aan Westmalle en Afflingen. Maar dat is pas aan het einde van de dag. Voor die tijd een Turkse wrap gegeten, een bezoek gebracht aan het West-Fries museum alwaar een expositie van Withoos meets Withoos alle aandacht op zich wist te richten. Waar ooit de bet in het kwadraat overgrootvader van de huidige fotograaf Withoos door zijn bewerkingen het werk van die voorvader met de huidige vormen van beeldbewerkingen de onnozele bezoeker genadeloos weet te vangen. Waarbij dat onnozele dit keer dient te worden gelezen als de nietsvermoedende gast. Niet alleen kleurrijk maar ook nog eens stijf staand van de symboliek. En hoewel ik moeite heb met deze vorm van fotografie blijf ik het toch bewonderenswaardig vinden hoe deze Withoos verleden en heden in elkaar laat omstrengelen. Ik verwijs dan ook van harte naar deze zeer bijzondere expositie! En, om maar eens uit een ander vaatje te tappen, ook stond op ons programma het Museum van de 20e eeuw. Buurman en Buurman, Dikkie Dik en nostalgia in optima forma. Ooit een gevangenis op het Oostereiland, waar Pistolen Paultje en Aage M. langdurig van van overheidswege ingestelde straffen hebben verbleven de volksoind had het over de Krententuin, waar ooit de krenten werden uitgezocht om naderhand uit de pap te worden gehaald. Zo mooi kan het leven zijn en waar ooit water en brood tot de standaard behoorden, is het nu niet alleen een Museum, een Cinema maar ook nog eens een hotel, waarbij de voormalige cellen als kamer dienst doen. Het heeft wel iets wanneer je verblijft in een ruimte waar ooit die bekende figuren werden gelucht en dan weer achter de deur verdwenen. En het regent, het blijft regenen maar het deert de wakkere knaapjes niet, de bruine kroeg dan wel het cafe aan de haven biedt nu eenmaal soelaas. Waarbij muziek aan de voorbije eeuw dat eerder geschreven nostalgische gevoel alleen maar kan versterken. Het blijft niet bij een glas, het blijft niet bij een plas en het voorgenomen bezoek aan de Chinees verdwijnt naar de achtergrond. Een tweetal tongetjes, het voorspelbare groenvoer en de grote zak patat vergezeld van mayonaise en ravigotte saus maken het niet alleen tot een aangenaam verpozen maar het gesprek dat wij voeren voelt aan als een kers op een niet aanwezige taart. Dank daarvoor Bruno, dank ook dat je ook dit keer weer mijn chauffeur bent geweest waardoor dat bier… uiteindelijk in de pot in de nacht verdween!

IMG_0664IMG_0666IMG_0668IMG_0669IMG_0671IMG_0673

Tags: , , , ,

Dit bericht was geplaatst op donderdag, 29 maart 2018 om 15:27 en opgeslagen in Overigen. Je kunt reacties op deze vermelding volgen via RSS 2.0 feed. Je kunt een reactie achterlaten, of trackback vanaf je eigen site.

Laat een reactie achter

Je moet ingelogd zijn om een reactie te kunnen plaatsen.