Winter!

En dan is het zover: winter! Waar het klimaat er tegenwoordig weinig meer toe doet, waar hooguit naar het verleden wordt gekeken wanneer het bijvoorbeeld een Elfstedentocht betreft, waar alternatieven worden ontwikkeld om de tocht der tochten in een ander jasje te hullen, vertoef ik vandaag weer eens in Mokum. The Place to Be. Alhoewel dat in de regel nog wel meevalt waar een metershoge kerstboom de Dam als ware het Naadje vervangt, waar de etalages lonken en waar de Bijenkorf alles uit de kast haalt om mensen niet alleen te lokken maar ook het gebruik van kredietkaarten weet te bestendigen. Waarbij de waren van gerenommeerde huizen hun best doen om door onbeduidende prijskaartjes de bezoeker stijl achterover doen slaan. Een enkel tasje, een enkele schoen en zelfs in de P.C. Hooft staan ze versteld van de prijzen die een warenhuis in het hogere segment weet te vragen. En waar op een andere plek, in een totaal andere ambiance helpers van de voedselbak bezig zijn om dozen te vullen, waar de nachtopvang reeds vroegtijdig de deuren heeft geopend en de verschraling onder een zee van lichtjes niet direct te bespeuren valt. Uitersten in zekere zin en wie dit kan betalen zal niet op een euro meer of minder hoeven te beknibbelen. De crisis voorbij en het halleluja klinkt uit vele tientallen kelen. Ook het Leger probeert haar slag te slaan… En wij drinken koffie bij Loetje, voorheen het Noord-Zuid Hollands koffiehuis, kijken uit op het water en hullen ons dit keer niet in stilzwijgen. Een rondvaartboot vervolgt zijn weg, een andere boot volgt in het kielzog. En toeristen weten niet waar te kijken, terwijl de gids op een pand ter rechterzijde de blikken van zijn passagiers naar links ziet gaan. Daar zit een dame met een wat gewaagd decollete… Zo’n blik kenmerkt nu eenmaal Amsterdam en wanneer je je laat overhalen om niet alleen die blik te werpen, wordt cash geld dit keer op prijs gesteld. Hoelang zal het nog gaan duren voor de euro verdwijnt en je ook hier met je pin kunt betalen”!