Wim Paaymans


iGer.nl
Informatie omtrent eene opleiding voor verpleegkundigen.
De opleiding van het verplegend personeel werd in aan”sluiting aan hetgeen in het Gesticht Zwanenburgwal geschiedde, onmiddellijk krachtig ter hand genomen. Voor het examen A 1, der Psychiatrische en Neurologische Vereeniging, bestaande uit Nederlandsche taal, rekenen, geschiedenis van Nederland en aardrijkskunde van Nederland werd het onderwijs opgedragen aan den Heer NIJSEN, hoofdonderwijzer te Castricum. Hij gaf dit jaar cursus op Dinsdag en Vrijdagavond van 7 1/2 – 9 uur.
Voor het examen A 2, bestaande uit algemeene ziekenver”pleging, gaf de Geneesheer-Directeur cursus Dinsdag en Vrij”dagsmorgens van 8 1/2 – 9 1/2 uur. Dit was eene voortzetting van een cursus, reeds in het Gesticht Zwanenburgwal aangevan”gen.
Voor een andere groep zusters begon Dr. MELCHIOR eene cursus voor A 2, op Maandag en Donderdagmorgen van 8 1/2 – 9 1/2 uur. De Adjunct-Directrice gaf voor de eerste groep voor A 2 onderwijs in het leggen van verbanden, Donderdagsmiddags van 3 -4 uur.
De Geneesheer-Directeur gaf eindelijk een repetitie-cursus voor het examen A 3. Dit examen omvat de speciale krankzinnigenverpleging. Deze zusters hadden reeds in het Gesticht Zwanenburgwal een cursus hierin medegemaakt. Deze repetities hadden een paar avonden per week plaats in den laatsten tijd voor het examen.
Alle lessen werden in de speciaal daarvoor ingerichte cursuskamer gegeven. De hulpmiddelen, bij ‘t onderwijs in gebruik van ‘t Gesticht Zwanenburgwal medegebracht, werden uitgebreid. Op ‘t laatst van het jaar werd een sciopticon aangeschaft. Eene verzameling lantaarnplaten voor ‘t onderwijs zal gaandeweg worden vervaardigd. Op deze wijze kan aan een groot aantal toehoorders dezelfde plaat worden uitgelegd, en het onderwijs meer en meer aanschouwingsonderwijs worden. Met ‘t oog op de bijzondere moeilijkheden, die de te behandelen onderwerpen voor onze leerlingen aanbieden, is dit ten zeerste gewenscht.
Ofwel Wim (Paymans), een expos” uit 1909 waarin overhead & sheets reeds een belangrijke plaats in het onderwijssysteem innamen.


iGer.nl
Dit ter herinnering aan jouw eerste optreden met het hierboven vermelde apparaat, onder de bezielende toeschouwing van Kees Bijleveld.
Castricum, 20-03-’97, Uw Mentor,
Wik.
En dat ik dit geschrift met ‘den menschheid’ wil gaan delen komt heel simpelweg door Ger. Ger is/was ooit ‘the man in black’ en genoot op geheel zijn eigen wijze de opleiding tot Verpleegkundige aan de Academie voor Psychiatrie in Haarlem. Dankzij, of juist door het feit dat www.hetoudegesticht.com/ dan wel www.alternatiefonline.com/schrijven/ zijn handtekening draagt, ben ik wat verder in mijn archieven gaan ronddolen. En mocht ik ooit het genoegen hebben om mijn collega Wim Paaymans de slingerwegen van het docentschap te laten zien. Want dat Wim psychologisch gezien slingerwegen tot zijn oogappel had gemaakt, was niet alleen mij zeer duidelijk, maar ook de aan hem overgeleverde leerlingen. Toen was er geen sprake van studenten. Toen ook waren patiënten stomweg patiënten en zorgvragers een toekomstig eufemisme.
Wim mocht zich aan de sheets wagen. Zijn schrijven had veel weg van het handschrift van een haastig arts en het was in wezen maar goed dat Wim voor neuropsycholoog had gestudeerd en niet voor neuroloog. Ook Wim was zijn tijd ver vooruit: de eerste keer dat ik met hem kennismaakte had hij de overtuiging dat Duin & Bosch niet alleen de komst van de Messias wachtte, maar ook dat hij het voor elkaar zou krijgen: alle patiënten binnen een zekere tijd de poort uit zou gaan helpen. Geholpen en genezen terug de Maatschappij in! Dankzij zijn lessen. Dankzij zijn cursus bij Hans Swildens. En dankzij het feit dat zo een openbaring sinds mensenheugenis zich niet meer had voorgedaan. Want ook Wim was Bijzonder. Een bijzonder begaafd en zeer betrokken mens. Een mens ook die zijn studie had bekostigd door in Amsterdam in de haven te gaan buffelen. Een kosthuis vond bij de familie Noback. En uiteindelijk op zestigjarige leeftijd met het lesgeven stopte. Gebruik wenste te maken van een regeling. En ik hem vanaf dat moment ook uit het oog ben verloren. Een tijd van gaan was voor hem gekomen. Maar gelijk het oogverlies, komt daar een incompleet hart bij. Want ook nu gaat het gezegde op: uit het oog en het hart daarbij.


iGer.nl
Ik draag dit schrijven aan hem op! Wim Paaymans, waar je ook huist ik hoop dat het je goed gaat! En mocht er iemand zijn die nadere informatie heeft: ik houd mij van harte aanbevolen!
En de plaatjes: Wim was visser, hield van de zee en kon bijzonder goed uit de voeten (met een beperking aan zijn zijde!) met het edele spel schaken!