(Who the fuck is) MacGyver"!


iGer.nl
Natuurlijk besta ik bij de gratie van impulsen. Prikkels desnoods. En het heeft er veel van dat die prikkels garant staan voor een systeem wat zich laat vergelijken met dat domino effect. Breng een steen in beweging en sta niet stil bij de gevolgen van die beweging. Zo ook de afgelopen avond. Door mijn beweging richting stad (lopend met de fiets aan mijn hand, vervolgens fietsend naar het fotocafé op het Luttik Oudorp) kon dit ook niet uitblijven. Fiets gestald, tas op mijn schouder was het haast voorspelbaar dat ik mij richting boekhandel begaf. Een doel. Een reden. Een mogelijkheid om mij weer over te gaan geven aan al die prikkels die daar op mij stonden te wachten. De overvloed waarmee die winkel mij wist te overladen. En de vele bladen die ik oversloeg. Gelijktijdig met het besef dat ook al die kleurrijke bladen een aanslag pleegden. Op mijn ogen. Op mijn geest. Ik simpelweg in staat was daar keuzes in te maken. Door niet op al die prikkels in te gaan. Deze te laten voor wat ze zijn. Impulsen.


iGer.nl
Maar als ik dan weer om me heen kijk. Dan kan het niet anders dan dat alles weer anders is.
Dat ik weer ergens anders ben. Ik andere prikkels gewaar word, juist omdat ik ergens anders ben. Me verbaas. En juist door die verbazing mijn geheugen raadpleeg. Mijn vereeuwigaar. En door dit gebaar weet te vereeuwigen. En jullie daarmee lastig val. Dit gelijktijdig terzijde schuif. Juist omdat ik keek. En mij verbaasde.
Ik mijn ogen open had. De dingen tot mij liet komen. Simpelweg door om mij heen te kijken. De dingen zag. Het kustlicht zag schijnen. In etalages. Dit licht liet schijnen. Dit keer niet op mij.


iGer.nl
Want het zonnetje in huis was dit keer niet aan mij besteed. Het was dan ook avond. Ik legde vast. Keek ook niet direct naar Macgyver uit. Want het zei me niets. Een omissie mijnerzijds. Er was een glansrol weggelegd voor een Zwitsers zakmes. Waarschijnlijk een Victorinox. Zoals dit later werd vervangen door een Leatherman. Maar juist daar geen afeleveingen van te vinden zijn. Op de beeldbuis. Dus vond ik mijn vraag in de stripwinkel van een juist kaliber. Bestaat er een strip omtrent Macgyver” Een heel eenvoudige, bewuste vraag. Het antwoord kwam van Google. Neen, helaas. De referentie naar die televisieserie bood uitkomst. Want waar het eigenlijk om gaat is het volgende. Het gebruik van wetenschappelijke kennis en het inventief gebruik van huis-, tuin- en keukenspullen. Kom daar maar eens om. Juist! Juist dan komt mijn beperking naar voren. De beelden die Eric ons liet zien, zijn dan ook gebaseerd op het gebruik van een (digitale) spiegelreflexcamera met een veelvoud aan lenzen. Juist daar begint mijn makke. Ik moet het hebben van de dingen die zich in mijn ogen voordoen. Kan wel gedeeltelijk mee gaan spelen, mar loop op een gegeven moment tegen de grens der mogelijkheden aan. Dat ‘triggert’ mij niet. Juist die beperking vormt voor mij de uitdaging. Ik doe het ‘MacGyverisme’ geheel en al op mijn manier. Ook dat komt mij niet onbekend voor. Het is alsof ik opkom voor herhalingsoefeningen.
Het heeft dan ook veel van het volgende. Ontlasten door te belasten. Een beetje doen. Meer beetjes laten. Een beetje het gevoel een ander belang te gaan dienen. Een beetje van alles en dan weer een beetje boel. Weer van van alles. Of weer van van niets. Zoals bijvoorbeeld het gebruik van taal. Taalgebruik. Taal. Gebruik. Teken. Doen. In mijn eigen tempo. Zinnen worden verzet. Verzet door zinnen.
Het kastje blijft het kastje en keert de muur. Het lost niet op en schiet niets op. Maar het prikkelt.
En het verzet nog steeds de zinnen. Ook al doe ik één oog dicht. Op mijn geleide. Het heeft veel van een sluiter. Maar ik noem dit even anders. Mijn oog knipt dit keer. Vandaar mijn knipoog. Een prikkel. Omdat het even anders is.

MET EEN KNIPOOG

Als

anders niets anders dan

anders is, dan is gewoon iets

anders.

Eén dominosteen. En de gevolgen” Overwin je schroom. Kijk ernaar. En zie!
Gewoon door je schroom opzij te zetten. In kleur nota bene!


iGer.nl
En waar MacGyver zich mogelijk dingen afvraagt, pas ik slechts omstandigheden toe!