'Wer Bisto"'


iGer.nl
‘Wêr Bisto”‘

DUBBELGANGER

Ontremd theater, breed uithalend, buigend, knielend, zoenend

met haar mond, verwart zij mij met hem, mijn dubbelganger,

blijft daarbij, mijn mond verstomd.

Zij zoekt, zij zoent, is ziedend kwaad,

niet het juiste woord

haalt zij uit, plaatst mij in plaatsen,

kust het schilderij, ik blijf, verdomd.

 

Haar logica kent eigen wetten.

Om even met de deur in huis te vallen. Ooit een dubbelganger. Maar van een totaal andere orde. Ik kwam haar tegen in de Clinghe, nu alweer jaren geleden. En zij riep mij. En zij herkende mij. Ik kende haar niet. Althans niet in dit leven. Mogelijk wel vanuit een ander leven. Maar daar had ik, op dat moment, geen notie van. Of misschien ook wel geen boodschap aan. Ging ik toen op in mijn eigen hersenspinsels.


iGer.nl 
Als het al geen webben waren… er viel die avond trouwens weinig garen te spinnen. Een avond van voordrachten. Zieleroerselen die zich lieten delen. Door ongekende mensen die ook een dak boven hun hoofd ervoeren. Ervaren misschien. En proberen/probeerden anderen van hun binnenkant te overtuigen. Of juist het tegendeel naar voren brengen/brachten. Zich niet laten/lieten zien.
Een avond van gemengde meningen.
Een avond met gemengde gevoelens.
Een avond met aan de ene kant een vorm van kunst
een andere kant geen avond als iedere andere avond.
Omdat intimiteit een groot speler was.
Het mij wat deed en net niet shockeerde.
Maar ik wel op een randje balanceerde.
Mij bijkans geneerde. En toch ook weer niet.
Want het laat/liet de mens in al zijn of haar rijkdom zien. Getekend door het leven en de wil om daarin toch te zijn. Mogelijk te moeten zijn wat een laatste houvast aangaf. De strohalmen die zich lieten beroeren. Als een stil concert. Een zwijgende massa ongekenden. Een enkele bekende. En ontroering die ons allen verbond.
 


iGer.nl
Bedenk ik nu. Bedacht ik toen. En hoewel de setting ietwat anders is, blijft veelal dat gemeenschappelijke overeind. Als bij dat bevrijdingsfestival in Alkmaar. De afgelopen donderdag. Zijn het de woorden van dat liet dat Mirjam Timmer zong: ‘Wêr Bisto”‘
 


iGer.nl
Niet hier, niet daar, maar ergens, onderweg.