Welke kleur past jou"


IMG_6594
Het was slechts een moment. Achteraf bleek onomkeerbaar. En juist in dat moment liet ik het afweten, hetgeen ik mij tot de dag van vandaag nog steeds kwalijk neem. Neen, ik kon er niets aan doen. Het overkwam mij. Terwijl ik daar part noch deel aan had. Of heb gehad. Ik was getuige en tegelijkertijd deelgenoot, een voorbijganger en een indirect betrokkene. Verschillende scenario’s heb ik achteraf bekeken, de revue laten passeren en nog steeds weet ik niet goed wat mijn rol in dit geheel was of is geweest. Een willekeurig ander had dit kunnen treffen maar in dit geval was het ik. Geen lot dit keer uit de tombola des levens, geen ogenblik waar ik onderuit kon komen. En toch voel ik me niet direct overvallen:het moet zo zijn zoals het is en ik dien me in dit lot te schikken. Het zal ongetwijfeld te maken hebben met mijn karma, waarbij de schijn van toeval buiten spel wordt gezet. En bestaan immers geen toevalligheden op mijn pad. Mijn levenspad ligt immers op voorhand vast en is reeds uitgestippeld. Alleen weet ik niet welke kronkelende paden mij nog wachten, wat het leven mij nog meer te bieden heeft. Voor mij in petto heeft en kan het haast niet anders dan dat ik af moet wachten. Mij schikken in dit geheel. En met dat geheel valt nauwelijks te ‘dealen’. Eigenlijk helemaal niet te onderhandelen. Neen, dat kan ik beter vergeten. En overlaten aan het gezag. Een hogere macht die over mijn zijn,mijn leven, mijn lot beschikt. En het is niet zozeer de berusting waar ik me in bevind, hooguit heeft het wat weg van een vacuum waar ik me in beweeg. Een glazen koepel die mij van de rest van de wereld afsnijdt. Waar ik mezelf hooguit in kan spiegelen. Kleur krijg door mijn kleur te bekennen. Mijn kleur is blauw. Wat past bij jou…”!


IMG_6584