Weet van hebben.

Nog even en ook deze maand loopt ten einde. Morgen dan uiteindelijk die ontmoeting, waarbij een interval van veertig jaar zal gaan plaatsvinden. Voor vandaag staat er echter weer iets anders op het programma: cultuurtutten. En het heeft veel weg van wat ‘trutten’ maar daar zijn wij niet voor in de wieg gelegd. Neen, wij doen het in de regel door te ‘lulluh’ over dit en dat en al dat andere op ons beider pad. Het hoeft dan ook geen betoog dat ik ook daar naar uitkijk. Was het allen maar door het feit dat gemeenschappelijke interesses er doorgaans voor zorgen dat het genoegen dubbel smaakt. En dat, over het algemeen, die ‘Weizen’ een wezenlijke rol in dit geheel spelen. Dan heb ik het over bier, waar de herfstbock mogelijk wat schuim in de glazen zou kunnen gooien. Een biertje op z’n tijd, houd je op de toekomst voorbereid. Of iets met wijsheid en een kan, loslippigheid een rol gaat spelen en er sprake is van een zekere laagdrempeligheid. Waarbij later misschien het excuus naar voren komt onder de noemer: ik was dronken… maar de regel van aangeschoten meer van toepassing zal zijn geweest. Misschien doe ik er dit keer goed aan om niet te lang stil te staan bij hetgeen zich straks zal gaan voordoen. Misschien is het dit keer beter om een wat afwachtende houding in te gaan nemen. Tenslotte is het al/pas een week geleden dat ik in Amsterdam vertoefde, en wanneer de dagen zo voortsnellen gelijk ze in de regel doen, wie ben ik om daar ophef over te maken. Hooguit kan ik stilstaan bij dat wat zich voordoet. De wetenschap dat ik daar vandaag nog geen weet van heb…