Wat willekeurige plaatjes ter…

Het ene  moment hier, een volgend moment elders. Onnavolgbaar. Nu valt dit over het geheel genomen nog wel mee, tenslotte zijn afstanden tegenwoordig geen belemmeringen meer, laat staan dat tijd nog een rol speelt, verplaats ik mij van het ene moment in het andere maar dan voornamelijk in mijn geest. En mijn geest is flexibel, althans in mijn ogen. Ongetwijfeld zullen anderen hier vraagtekens bij zetten, waarschijnlijk ook terecht. Daar gaat het dit keer niet om. Neen, veel meer wil ik het accent leggen op de Sinjorenstad, stad van de Bollekes, stad ook waar De Koninck een belangrijk deel van het vochtgebruik voor zijn rekening neemt. Terrassen waar men zich aan deze traktatie te goed doet, hetgeen het gemoed voor een belangrijk deel ten goede komt. Ook ons gemoed kwam dit ten goede, naast het feit dat ik een gids tot mijn beschikking had in de persoon van Bruno. Nu is het woord gids niet helemaal juist, gezien het feit dat hij jaren in deze plaats heeft vertoeft, daar een opleiding heeft genoten bij de Jezuieten en her en der mij de kroeg liet bewonderen waar hij in zijn ‘jaren des onderscheids’ regelmatig heeft vertoefd. Een Bolleke op een terras en hij lat de naam Ferre Grignard vallen. Hetgeen bij mij een herkenning oproept en hij verbaasd is dat ik de naam ken. Blijkt dat wij juist daar dat Bolleke tot ons namen. Hij vervolgens vertelde dat hij ooit een aantal keren zijn kunsten op het wasbord met de nodige vingerhoeden tentoon heeft gespreid…
Ik bedoel maar, het ene moment ligt Munchen aan en onder mijn voeten om vervolgens Antwerpen te gaan aanschouwen. Antwerpen met zijn kaai en kerken, doolhofsteegjes en kasseien, het treintje dat zijn rondjes draait en de argeloze toerist die zich in de luren laat leggen. Bij wijze van spreken dan, want wie ben ik om niet te zeggen dat wij ooit in het verleden diezelfde argeloze toeristen waren. Was Munchen al een stad waarbij de grootsheid en de wijdheid een belangrijke rol in speelt, ook Antwerpen kan er wat van. Dus ik keek en ik schoot en luisterde naar de verhalen, de sentimenten die, in onbepaalde zin, de route bepaalden, terwijl wij op menig koer een blik wierpen. Antwerpen, ooit een stad gelegen in de Zuidelijke Nederlanden en het behoeft dit keer geen betoog dat juist op 21 juli de onafhankelijkheid wordt gevierd, de winkels gesloten zijn en er gevlagd wordt. Er een militair defile aan de ogen van de huidige Koning voorbij trekt en er enigszins ingetogen feest wordt gevierd. Nederland staat de vooravond van een dag van Nationale rouw, en wij vertoeven in het huis in het bos. Even van de wereld weg, en tegelijk volop het besef deel uit te maken van die wereld…


IMG_2872


IMG_2899 (1)


IMG_2905


IMG_2916 (1)


IMG_2920 (1)lehringhe ende vermaeck!