Wat sfeer…

‘t Is niet zozeer de vraag waar je de ‘son in de see siet sakken’, dan wel meer de vraag wanneer. En met het voortschrijden van de invallende duisternis hooguit even een kwestie van wachten. Maar als wachten je te lang duurt, kun je van de gelegenheid gebruik gaan maken van een ijsco. Een beetje likken, een beetje ervoor zorgen dat het ijs niet onder je tong er smeltend vandoor gaat, dan wel je vergissen in de hoeveelheid die je voor een luttel bedrag (alhoewel luttel een relatief begrip is in Nederland) door de accijnzen die er op dit genot worden geind. Vandaar ook een tweetal plaatjes die iets van de sfeer van het strand bij een ondergaande zon vertolken. Een uitgelaten roedel honden die uitgelaten wordt, een eenzame fietser die zich over het harde strand verplaatst, een quad die wat extra gas gaat geven en geen vlieger in de lucht laat staan een kite surfer vergeefs op zoek naar golven en wind. Mensen die nog even van de gelegenheid gebruik maken om een verfrissende plons in zee te maken, een zandbank die nood om wat verder in zee te gaan dan verantwoord is, een luchtbed dat even later een hoofd boven water laat verschijnen om niet veel later in een strandrolstoel contact te maken met het vaste land. Al was het simpelweg de bedoeling om enige sfeer vast te gaan leggen, morgen staat de harde werkelijkheid op het programma…


img_4950


img_4952