Wat Basel ik toch, hop op naar Rome!

Bram eruit en Wik erin!


IMG_1549


IMG_1552


IMG_1546
Even geduld als het je belieft. Een kwestie soms van een wat langere adem. Maar dat benauwt me af en toe. Dan slaat de twijfel toe en krijg ik het dit keer Romeins benauwd. Want Rome staat deze week volop in de belangstelling. Allereerst door het gegeven dat Alitalia de heen vlucht voor haar/zijn rekening nam. Ria het voorrecht had bij het raam te bivakkeren, Ans als deugd in het midden vertoefde en Leo en ik voor het gangpad zorg mochten dragen. Want je zit in een bus, een Airbus A 321 medium haul met een lengte van 44,5 meter plaats biedend aan 200 passagiers. Niet direct het effect van die haringen in die voorspelbare ton, maar hoe meer hoe lager de prijzen zullen zijn. Ach, voor die twee uur dat wij in het luchtruim vertoeven, is dit royaal op te brengen. Dan te bedenken dat wij met een snelheid van ruim 800 kilometer door het zwerk snellen en de wetenschap dat Rome zo’n 1600 kilometer van Schiphol verwijderd is, meer dan de moeite waard. Ik was iets kwijt. Het geluid van de motoren zoals wij ooit in 1979 hoorden toen wij heen met een verlengde DC 8 van KLM naar Amerika vlogen, en met een DC-10 terug. Heen stonden deze wide-bodies aan de grond vanwege haarscheurtjes. Toen. Kenden ook nog eens negen zitplaatsen op een rij. Dan valt dit eigenlijk wel mee. Behalve het gebulder van die drie motoren die een DC-10 kenmerken. Het zijn er nu maar twee en ze hangen dan ook nog ergens onder de vleugels. De vraag hoe Icarus zich ooit gevoel moet hebben, laat zich ternauwernood beantwoorden. Hij vloog en maakte een dodelijke smakkerd. Wij laten ons met al ons vertrouwen over de Zwitserse Alpen vervoeren…


IMG_1545
Hoe maak je een reisverslag een beetje smeuig” Een simpele vraag die onstuimige verhalen zou kunnen opleveren. Let wel, zou kunnen. Al eerder schreef ik dat wij naar Rome zouden gaan en dit keer niet vergezeld van ooit dat legioen van voetballiefhebbers. Die zijn er dit keer niet en eerlijk gezegd, ik zou niet willen weten hoe ik mij in zo’n meute zittend zou weten te houden. Nu is het slechts de gang naar het toilet, die van mij een luchtpisser maakt. Vooral het zuigende en gorgelende geluid dat zich voordoet wanneer ik ergens op een pushknop druk, stemt mij dit keer tot nadenken. Hoe heeft men dit ooit allemaal kunnen bedenken, kunnen maken en ook nog eens kunnen opslaan. Over wat voor soorten gewichten praat je wanneer zo’n toestel de lucht ingaat” Hoeveel krachten komen er vrij om een toestel van dit gewicht het luchtruim in te liften” En wat bevindt zich niet allemaal aan boord” Juist dat aan boord gaan van dit toestel heeft me wel beziggehouden. Hoe bijzonder is mijn entree bij de douane. Tenslotte ben ik in het bezit van een ICD, hetgeen mijn positie toch wel wat bijzonder maakt. Geen detectiepoortje voor mij. Ik heb het genoegen om gefouilleerd te worden, nadat ik al mijn stalen materie heb afgedaan en in zo’n bak heb gelegd. Later vertelt Ria mijn dat ook mijn koffer zich dient te onderwerpen aan een onderzoek. Uiteindelijk blijkt weer eens dat ik mij nodeloos ongerust heb gemaakt. Dus waarde mede ICD dragers: schroom niet om een uitzondering te zijn, maar maak gebruik van de ongekende mogelijkheden.


IMG_1558
Rome. Ruim twintig graden en de bus is een eindje verderop. Goed dat deze verbinding reeds in Nederland is geboekt; minder goed is het op het vliegveld geregeld. Iedereen haast zich de koffers onderin de bus te plaatsen, gehaast als men is om zo rap mogelijk naar Rome te gaan. Onbegrijpelijk is voor ons dat wij regelmatig de laatsten zijn die een poging wagen om met deze bus mee te gaan. Wij zijn dan ook het haasje. Rap vertrekt de eerste bus en kijken wij elkaar wat vertwijfeld aan. Maar… een tweede bus van Terravision vertrekt van Fiumicino City Centre naar Rome Termini Station. Vertrek op maandag 15 april 2013 om 15.35 uur voor de prijs van 16 euro voor vier volwassenen. En dan zit je ruim! Dan hoef je je niet druk te maken over je bagage. En dan kun je genieten van de rit naar Rome toe. Die zo ongeveer drie kwartier in beslag neemt. Door ommeland en uiteindelijk de stad. Waarbij mij direct opvalt hoeveel Smart auto’s deze stad frequenteren. Het glooiende en vlakke landschap. Die prachtige gesnoeide dennen. Dat typische dat Rome Roma maakt. De drukte van de snelwegen en de relaxte manier waarop de chauffeur ons naar Termini brengt. En daar dan weer een kwartier in de bus wachten. Omdat de halte nog niet beschikbaar is. De wetenschap dat ons hotel zich zo’n vijf minuten van Termini bevindt, maakt dat dit wachten geen enkel probleem is. Want we zijn op vakantie en hebben, in principe, alle tijd aan onszelf. Althans…


IMG_1559


IMG_1562.000
Een eenvoudig hotel maar wel van de nodige gemakken voorzien. Het behoeft geen betoog dat wij ons, na een deel van de koffer inhoud in de diverse kasten te hebben gezet, ons opmaken voor een eerste verkenning van de stad Roma. Dat ik mezelf heb gebombardeerd tot hoffotograaf behoeft verder geen betoog…


IMG_1567


IMG_1563


IMG_1569