Walk of History / dank!

Soms blijken bepaalde handelingen op voorhand vruchteloos te zijn. Een gevoel dat mij in de regel bekruipt. Niet dat ik me daardoor laat leiden integendeel, soms handel ik tegen beter weten in. Maar wanneer ik dan het resultaat van mijn handelingen achteraf overzie, denk ik weleens dat ik er verstandiger aan had gedaan daar iets langer over na te denken of er nog beter aan gedaan zou hebben om niet op mijn gevoel af te gaan. Dan had ik mezelf een afgang kunnen besparen en wordt het fenomeen van een ‘goede leer voor de volgende keer’ opportuun. Soms ook valt het mee. Heeft iets een onverwacht gunstig resultaat tot gevolg. En dan kijk ik met veel genoegen terug. Ontwaar ik iets van tevredenheid. Zo sta ik vandaag voor zo’n moment. Niet dat ik hoef te handelen, zeker niet, door slechts deelgenoot te zijn en het handelen dit keer op het bord van een ander verkeert, kan ik me hullen in stilzwijgen. Maar waar ik zeker bij stil wil staan is het feit dat de initiator zich mag verheugen op vormen van genegenheid, op vormen van verrassingen en ook op uitingen die mogelijk kunnen duiden op teleurstelling. En dat lijkt me lastig. Natuurlijk had ze kunnen besluiten om alleen het idee te opperen en het dan aan anderen over te laten om met dat idee aan de loop te gaan. Had zij zich kunnen hullen in een stilzwijgen en bij succes mogelijk kunnen besluiten om… Maar zij koos een andere invalshoek, een andere weg en die weg weet zij straks in Alkmaar bevestigd te zien. De Walk of History is van haar hand. En waar ik gisteren sprak over een Wall of History was dat een foutje mijnerzijds. Hoewel met een beetje fantasie zowel de Wall als de Walk op dit vertoon van moed zich naar mijn idee kan voordoen. Een variatie op de Hall of Fame, om maar eens een ander fenomeen naar voren te brengen. Of beton waarin afdrukken van handen terug te vinden zijn. Uitingen van kunst. Uitingen ook van een zeker tijdperk. Maar het zal nog jaren duren voor deze uitingen van kunst in een museum worden opgenomen. Daar zal waarschijnlijk eerst een slijtageslag aan vooraf moeten gaan. Of haar handtekening in de Langestraat van Alkmaar de uiteindelijke toets der kritiek zal doorstaan dat zal de toekomt moeten uit gaan wijzen. En dat ik bij de opening van dit geheel aanwezig mag zijn, vervult me enigszins met trots. Op de Kunstenaar Pauline Bakker en het feit dat zij de moed heeft getoond om haar idee in werkelijkheid om te kunnen gaan zetten. Petje dan wel hoedje af wat zij vandaag voor elkaar heeft weten te krijgen! En dat Pauline, wilde ik je vandaag graag laten weten! Dank dus, dank met een lengte van hooguit 1.84 meter!
Amr, 30-11-2016,
wik.


img_5866


img_5867


img_5872


img_5881


img_5886


img_5891


img_5900


img_5913