WAAteR


iGer.nl
Ik tikte waar in en wist niet wat mij overkwam. Ik voelde mij bijkans bezwaard door de bijval die ik, als een waarheid, over mij heen kreeg. Een overvloed waar de hoorn onder dreigde te bezwijken” Geen machtiger gevoelen dan de poging een zekere vorm van die onmogelijke waarheid te vangen, werd mijn deelgenoot. Want ik zocht de natuur op. Ook. Onderweg naar een nieuwe morgen.
Terwijl ik vandaag mijn weg vervolgde, ergens links afsloeg en mijn ogen de kost gaf. Ik zal trachten JU deel ge noot te maken en nodig JU van harte hierbij uit. Het zullen weer wat plaatjes worden. Opdat JU de waarheid via mijn ogen onder ogen komt. Want nogmaals ik ge noot!
Voorwaar weet ik nu niet beter. Dus mocht JU niets te doen hebben: na deze woorden zal het JU verbijsteren hoe vaak de waarde van dit waar de tijd zal overmeesteren! Alsof JU niet iets beters te doen zou hebben!
WAAR”
Waar
is het land
een duintop wenkt
het helmgras wuift
een windje sneert
de kokmeeuw scheert
over het roekeloze water
waar golven bruisen
de pollen wuiven
omhelst het zonlicht
de kim
in het verschiet
waar
ligt dit land
van blanke toppen
amechtig soppen
in de klei
ontworstelt aan
de rusteloze branding
beukt
de wind steeds straffer
loerend
op een kans
om dat
eens aan haar onttrokken
terug te sleuren
bruid
de dodendans
rond
neder land.


iGer.nl
Een Nederland met sluizen. Zuid, midden en noord en schepen daar weer tussen. Met sleepboten voor en achter. Wachten. Op de spiegel die hen de doorgang biedt. Het afwachten. Kolkend water. En lichten. Honderd lichten, duizend lichten, duizenden lichten. En water wat de halo’s maakt. De mist die wat lamlendig naar boven stijgt. Het water laat voor wat dit is: water.
Wateroverlast de titel van de werken in de Centrale Bibliotheek. En de kraan van Gerard die deze in Rome trof. En daar zijn meesterlijke hand van bewerken aankoppelde. Als een schilder het penseel over het scherm liet vloeien. Geen overlast in deze. Want de overlast wordt ras bestreden.


iGer.nl
Noord Hollands noorden let op Uw zaak en laat de heemraden hoog van de dijken blazen! De dijkgraaf en zijn ingelanden, het peil dat stijgt en de discussie loeit en bloeit.

Water. Duinen & Dijken. Zij & wij kunnen niet met en zonder elkaar, voorwaar! En dat laat steeds het Hoogheemraadschap blijken!


iGer.nl

Prettig toch wel die droge voeten!