Vuil bijvoorbeeld.

Verbijsterend. Verbazingwekkend. Vredelievend. VVV. Fantastisch. Fantasierijk. Fatalistisch. FFF. wwwwww” wwwww! Het zal je maar gebeuren. Wwwww”! Maar wat heeft dat met Marten Toonder uit te staan” WGI! Vertaling: wie weet waar willem wever woont” willem wever woont wijd weg! wie weet waar wammes waggel woont” En dat heeft weer het een en ander van doen met de voormalige Toonderstudio’s. Waar dit op slaat” De impressies die ik opdeed de afgelopen dagen. Een foto-opdracht ten aanzien van Anton Corbijn. De beelden uit Den Haag. Beelden uit Haarzuilen met de afronding van de beelden in Alkmaar. En het gegeven dat de beelden die ik mocht vastleggen in zekere zin exemplarisch zijn. Althans in mijn ogen. En waar commentaar node wordt gemist. Nu weet ik wel dat het aantal volgers van dit blog op een hand te tellen zijn, koester ik mij in de gedachte dat het vooral mijn eigen opdracht is die ik dagelijks naar voren probeer te brengen, huldig ik voor de rest een zeker stilzwijgen maar dan nog blijf ik mijn grijze cellen te dwingen om woorden aan de duizenden berichten die ik het hiernumaals de ether in stuur, van een ogenschijnlijke zinloze inhoud te blijven voorzien. Eigenlijk doe ik daar niemand kwaad mee: hooguit laat ik mijn geest over het een en ander dwalen, probeer wat gedachteloos te filosoferen en houd me verder met een grote mate van onledigheid bezig. Opdat het kussen van de duivel aan mij voorbij kan gaan. Het is dan ook des duivels oorkussen dat Vrouw Holle inspireerde. Is het momenteel de bloesem die doet denken aan het schudden dat zij deed…


IMG_6663


IMG_6691
Heel prettig is het wanneer zich een soort van schemertoestand in je bewustzijn zich voordoet. Dat kan heel verhelderend dan wel bijzonder inspirerend zijn. Een korte periode tussen waak en droom in. En juist in die periodes kan zich een licht voordoen. Kan een inzicht ontstaan dat bij volkomen helderheid ergens achter jouw horizon verdwijnt. Hetgeen dan een onprettig gevoel kan voortbrengen. Iets wat voor het grijpen lag maar je iedere keer ontglipt. Nu U weet wat dit voor mij betekent kan ik me weer rustig overgeven aan de orde van de dag. Een gewone doordeweekse dinsdag. Met alle toepassingen vandien. Niet om het een noch om het ander, het stofzuigen neemt een aanvang en met het vuil verdwijnt het inzicht. Als het ware dan want inzicht doet zich nu eenmaal te pas en te onpas voor. Het biedt ook uitzicht op zaken die zich anders verscholen voordoen. Waar je, pas wanneer je je concentreert, achter kunt komen. En veelal blijkt dan dat dit nergens op slaat. En toch ben ik bezig, op mijn manier een bedrijvig baasje. Voor de rest heeft dit verhaal weinig om het lijf. Hooguit een tijdsbesteding, een dagbesteding desnoods. Maar zolang ik in staat ben om mijn dagen op deze manier te vullen, hoor je mij niet klagen. Er wordt al genoegen gezeken in dit land. Doe het met de plaatjes en veeg deze woorden weg. Pak de stofzuiger en laat het vuil daar komen waar het hoort: in de klikobak!


IMG_6911 (1)