vrijdag drie augustus

Vrijdag, 03-08-’12.
Het elektronisch signaal klinkt. Het fluitje snerpt. En blikken omroepstem kondigt geen vertraging aan. Hooguit dat de trein over enige ogenblikken… en de klok trekt zich van dit geheel niets aan. Tikt de seconden weg en houdt even in om de minutenwijzer de gelegenheid te bieden te gaan verspringen. Het heeft wat weg van een pas op de plaats, ware het niet dat de trein zich in beweging zet. Allengs wordt de omgeving niet veel meer dan een kleurige streep, en laat de omgeving alles te wensen over. Ook mijn bewegen heeft veel weg van iets tijdelijks. Ik beweeg me namelijk niet, laat me dit keer voortbewegen. De eentonigheid overvalt me. De voorspelbaarheid doet ook een duit in het zakje. En het kan haast niet anders…
Toen ik de ogen weer opende, bemerkte ik dat de hele coupe sliep. Het meisje over me, met haar niet onaardige gezicht maar rouwige nagels, zat nog met haar haakwerkje in de hand. Het rustte nu roerloos – in zover iets ooit zonder beweging kan zijn in een rijdende trein – op de smoezelige zakdoek in haar schoot. Aan de knapjes aangerode pruillippen van het kind bemerkte ik een nog niet weggelikte chocoladevlek. Wat had ze wellustig langzaam op de partjes zitten zuigen, die ze geniepig, een voor een van de reep in haar tas had afgebroken en in haar mond gestopt!
De jongeman in zijn schelle lentepak naast haar – blijkbaar ook een forens – zat nu tegen haar verzakt. Zijn hoofd knikkebolde en raakte soms haar schouder en haar rossig uitstaand
Dan staat er zomaar een 7. Een pagina aanduiding. En ik citeer uit De trein der traagheid, een boek geschreven door Johan Daisne. Een werk uit 1948, dus rijkelijk uit de vorige eeuw. Het gaat over gedroomd realisme. In een andere context mogelijk over vormen van surrealisme. Waar ik me ook geregeld aan waag. Althans in de zin dat mijn fotowerkjes ook geregeld om een mogelijke toelichting vragen. Waarbij ik me geregeld laat leiden door de omstandigheden. Of liever gezegd de omstandigheid. Enkel- dan wel meervoud is,in deze,niet zo belangrijk. Laat staan dat dit opportuun is. Waardoor ik het ook dit keer flik. Wat met woorden goochel, waardoor de lezer mogelijk op een ander spoor wordt gezet. Hetgeen vandaag ook precies de bedoeling is. Tenslotte verwijder ik mij steeds meer van de kaasmarkt. Hetgeen precies mijn bedoeling is! Op naar