vrijdag de 13e, in alle stilte…


IMG_0613


IMG_0614
Hoe spreek je stilte uit” Dertien jaar geleden was het ook een vrijdag. De dertiende. Een samenloop doet zich voor: vandaag vrijdag de dertiende. Van het jaar des Heres 2015. Dan loop ik door mijn paperassen heen. Dertien jaar geleden 2002. Ik kom wat ‘afscheid’ tegen. Een aanvraag voor een ISBN nummer. Een schrijven van de Koninklijke Bibliotheek. En ik doe dit geheel in een uitgehongerde papieren zak. De weg naar het monster dat met open mond op een volgende lading ligt te wachten: de recycling alvorens als toiletpapier de weg van het riool te gaan volgen. Een bericht van Charles. Hoe spreek je stilte uit. En ga vervolgens an de slag. Met een Tag waarin het woord WIK te ontdekken valt. Gedateerd vrijdag de dertiende. De 13e. Ik geef het maar weer. Sprookjes gaan aan flarden. Wanneer Ko van den Bosch zich hiermee verstaat. Seneeuwwitje maakt zich op om dood te gaan, doet dit niet en ook de jager speelt dit keer een glansrol. Laat staan die vijf dwergen dan wel de spiegels die naar beneden dwarrelen. Hoewel van een dwarrelen is geen sprake: ze dalen. En op het toneel is het een komen en dwalen. Het decor kent een finale: het houdt geen stand om vervolgens een bos tevoorschijn te laten komen. Maar dan is het spel gespeeld. Maakt eerder genoemde Ko zijn opwachting: in de Studio. Drink ik een tweede glas: Brand Weizen is gekleurd en voor een Wieckse Witte dien ik te betalen. Maar dat heb ik er graag voor over: aan de vooravond van vandaag, vrijdag de 13e! Om me vervolgens op de woorden van Charles uit te gaan leven:
Hoe spreek je stilte uit / het absolute ongeluid / in een maalstroom vol gebeurtenissen / mensen, dingen, dagelijkse / stijve, dooie vissen / in glas gevat, gezien / en ik vraag hoe spreek je stilte uit / als niemand dit hoort / maak ik dan wel geluid”
Laat de beelden voor zich gaan spreken, voor vandaag heb ik voldoende bekeken…


IMG_0615


IMG_0616